güller fısıldıyormuş
makasın değdiği yerde
şiir başlar diye
güller fısıldıyormuş
oğlan duymamış
bir mandalina kaç boğumludur
kaç adımda gidersin almaya
kaç adımda gelir önüne kurulur
baksan cezbeder
bıraksan çürür
şaşırtmaz seni
siyah kadife bir ceket içindeydin
etraf yemyeşildi
üstelik çay da vardı masada
konuşuyordun
tıka basa doygun aklım
irikıyım bir karmaşanın ortasından geçerken
masal bu ya
çatlamış sonunda
bir gökkuşağı olup göğe doğru uzanmış
almış
sabun köpüğü mısralarında
yıkıyorsun saçlarını
bahçende açan gelinciklerden
gelinler yapıyorsun
nereye baksan
açıldıkça açılıyor
her biri farklı binlerce bebek çıkıyor içinden
kime güveneyim
kimi seveyim ben
en kolayı nefret değil mi
sorumluluk gerektirmedi
deniz diyordum ya
hapsettim onu saçlarıma
kulağıma mavi şarkılar fısıldayacak şimdi balıklar
siz duymasanız da .z
orada yazacağım en güzel şiirlerimi
orada değiştireceğim sakız gibi uzayan geceyi
gözlerden ırakta
bir sahil kasabasında
kapımı kapattığımda
çocuklarım saracak etrafımı
atlasam derim bir gemiye
yükümü boşaltsam
alsa götürse beni
salına salına
dalgalar nazlı nazlı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!