Zeynep Karacaa Şiirleri - Şair Zeynep Ka ...

kim ki alın teri alnında kurur
korksun güneş ışıklarından
bulutlar alsın ağırlığını onun
kim ki yorulur ortaya bir şey koyar

kimse kimsenin boşluğunu dolduramaz
bak
boşluklarla dolu yanlarımı
birbirine yamadım
senden geçmek için başkasına
başkasından sana koşmaktan yorulduğum an

kimse bilmez
sen bile
yürüdükçe açılır yollar
mekan genişler
zaman yavaşlar

kimse kimseyi görmüyor artık
kimse kimseye nasıl olduğunu sormuyor
merak ederek
odada duran uzaklık büyüyor

kim yakacak bu ateşi
kim atlayacak üzerinden
bahar geldiği zaman
gözlerini açacak mı hep uyuyan

hazırlanırken senin için akşam
telaşlı ayak sesleri dolduruyor sokağı
acele adımlar
gülüşlere karışıyor

mavi

b
i
r

k
i

yapamıyorsun değil mi
tek bir güzel söz
çıkmıyor ağzından
boğazına tırmanıyor

Suzan suzi'ye

on gözüm vardı
biriyle gördüm seni
suzan suzi
doğmadan önce yazılmıştır yazı

kırmızı ayakkabı masalına ithafen

kadın doğdu
ve başladı müzik
önceleri el yordamıyla inşa etti kırmızı ayakkabısını
yaldızlı bir dünyaya yakalandı