kandırma kendini
çoktandır peşindeyim
fısıldıyorum adını
duymuyor musun?
içindeyim beyninin
batıyorum
su derin
gelme ıslak ellerim
düşersen tutamam
katamam kendi içime seni
fazladan can yeleği taşımam ben
bir yerde gördüm diyordun
aylardan mayıs
bitip tükenmez bir koşturmanın ortasındayız
bir soluklan
bir etrafa bak
her sabah yanından geçtiğin insanların
kucağıma düşen bir avuç cam
koyduğun görünmez engellerden
geriye kalan
tanıdık gibi bu keskin koku
senden mi benden mi bilmiyorum
nereden geliyor bu kan
gök gri
yağmurlar suskun
kustun bize en güçlü kelimeleri
oysa böyle değildi niyetin
biliyorum
kuşanmıştın üzerine bu sefer'leri
aynı masada
yabancılaşıyorsa insan insana
soğuyorsa kalpleri
asıl cinayet orada işlenmiştir
kansız kemiksiz .z
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!