sen gelinceye kadar
mevsimleri yıkadım
naftalinledim
yerine yerleştirdim
sen gelinceye kadar
savaştım hayalinle
yağmurların temizlediği aklım
elinde olanları gördü birden
kimin kendine değer verdiğini
neye alıştığını
neyi hayal ettiğini
peşinden koşturduğu şeylerin
yönünü kaybetmis teknenin
ağır aksak pusulasıyım elinde
kocaman omuzlarını çökerten
sorularının cevabını göstermedim sana
sevdiğin kadının hıckırıkları
hangi yöndeydi bildirmedim
bulunduğu yeri terk et
feda ettim sen istedin diye
bir cok seyi
sana her yaklastıgımda
bir kapı açılır
genişler dünyan
ışık
biraz daha ışık istersin
Önce dağıl
dağıt kendine
Bağır çağır
kus içindeki karanlığı
Sarhoş ol
sokaklara çık
icim gündüz
dısım gece
al sana bir bilmece
aradım durdum tek hece
ıkı ileri
karmaşanın ortasında
iki küskün martı
rüzgâr toplamaya yetmiyor
dağıttıklarını




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!