Zennehar Yılmaz Şiirleri - Şair Zennehar ...

Yürürüm meşe derin
Kalpler var serin, serin
Sevmesini bilmeyen
Cehennem olsun yeri

Baktım aya güneşe

Gidilecek noktaları arındırdım hecemden yazılarım teker, teker silinir defterimden
Ansızın kopan fırtınanın sessizliğini yansıtır öfkemin en yüksek dalgası
Burukluğum derin suların dönengesine benzer.
Çekip alır içine geçmiştn geleceğin yazgısını
Anlık düşler yılları körükler beklentisinde

Cana değdi sancılar yüreğim peygamberi arzular
mükâfatım şehitlikmiş gidiyorum gözüm aydın ola
sakın dökme ardıma gözyaşını sevdiğim sevgililer
gül kokulu davet göndermiş nur yüzlü peygamberim

Anam isyanın dile düşmesin gözyaşın hafifçe süzülsün

Yürek bazen ürkek bazen cesur Biraz tembel sanki bu sıralar Kanadı incinmiş sanki uçmaktan aciz Yanıklar var izleri yılların kapatamayacağı Sanılır ki tebessümler mutluluğu yansıtır Aslında bilinmeli ki tebessümler en etkili perdedir Saklanası ruhun sızlayışını ne güzelde örtüyor değil mi? Acıtsa da öldürmüyor sevda izleri sancılar kırık dökükler Bazen kapkara olsa da masmavi bulutlar Bir güneş gibi aydınlatır bakınca sanki gülüşler Öyle vakit olur ki uçurumun kenarında olsa bile parıldar Lakin atlamayı beceremez… Her zaman candan tatlısı gelmez Bir an ürkekliğe bürünür acınası olur Güçsüzlük sanki ilgiyi sürer ardına belki de korkaklıktır bilinmez Ama öyle bir an gelir ki bundan da sıkılmıştır Esip gürleyen yıldırımlar çakan gökyüzüne döner aniden Zararı başkasına değil yine kendinedir yağdırır etrafına umudu Ardından yine gülüşün güneşini parıldar gökkuşağı eşliğinde Şaşkınlık verir biraz korkutsa da daimi saklantıları vardır arka yüzünde Yürek kuşu artık uçma vaktidir bir diyardan topladıklarını diğer diyara ekmek için… Zennehar yılmaz 30.05.2012 20:12:01

Güneşsiz doğmaz ki gün, Her güne değen buluttur nem, İçimde kanayan odur yaren, Ruhuma eşdeğer oldu ki bu beden, Cenneti çağrıştırsa da o nadiden, Kalbime ilmini akıtır zaman, Ruhumu canlı tutar aşk ile iman... Zennehar Yılmaz 20.04.2012 21:00:19

Dünyaya geldiysem selam ederim Her gördüğüm insanı bir kul bilirim İçimde imanı kendim yaşarım Sana hükmüm geçmez yardan öte Ezber edemesem de Kura’n kerimi Bilirim içinde hayatım yazar Kesmezsem küfürden dilimi Bilirim cehennem beni de yakar Odun olmaya gelmedik dünyaya İmana sarılma vaktidir şimdi Ecel bir nefeslik boğazda Hayırlı kul olma vaktidir bu gün İçmeli suyu dua ederek Geçmeli ömrü tövbe ederek Ölmeye bir nefes salâvat çekerek Canı vermeli ızdırap çekmeden Kör değildi gözüm doğunca Bakmasını bilmedim ömür oldukça Pişmanlık geç olmasın hep yaşadıkça Gel kulum gel geç değil tövbe edelim Sevabın çok olsun merhametinde İnsanlığın yaşasın iyiliğinle Ruhun hakkına kavuştuğunda Arkandan iyiliğin konuşsun hainlik değil Zennehar yılmaz 24.05.2012 09:25:14

Seneleri bekleme
yaşlı kalır gözlerin
düşleri gerçek sanma
insanların işleri

Düştüm yola engel var

Başın varsa vurmak için taşlara, Yok ki daha gelsen dünyaya Can değerin bilmezsen döner sanma bir daha... İçimde var derin sızı giden yârin geçmez izi hatalı ben miyim yoksa omu, Sevmez olsaydı, demez gönlüm yalın ayak gezerim dikenler bata, bata Gönlüme ateş koydun güllere yata, yata... Yüreğim bahar gibi Yine çiçek açacak, Beş metrede kar yağsa, Yine bahar olacak, Kapısına varayım, Gülden demet alayım, Sormayasın halimi, Hangi birine yanayım… Bazen duman olur tüterim Bazen hep kendimden geçerim Bu yürek öyle yürek ki En güzelini hep seçerim Değmesin başın göğe Yüreğin ortasında Efsane aşklar saklar bir yerlerde Dönüşsüz yollar arardı Vardığı noktada Tek gözyaşı kaldı Kesik, kesik cümleler Toplanmıyor bir yere O kadar nazlar ettim Dönüp gelsin geriye Şimdi pişmanlık yakar Köz, köz oluyor içim Ne çok sevmiş gönül Pişmanlığı o biçim İçimden geçenleri akıtırım kaleme Kalemdeki sızılar ekleniyor deftere Nasıl bir sevdalık sığmıyor ki bir yere Verilen acıları lütfen yüklemeyin kadere Ekinime zam değdi arttı değeri Yüreğime gam değdi arttı imanı Ciğerime kan değdi geldi yaşamı yaradan dan geldi bunca hazine varlık kıymetsizlik etme bil kadri şükret ey cahil insan Düştüm, zalim eline Saz değdir diler böğrüme Çaldım kırık el ile Gözüm sözdü Dilim sezdi Çaldım durdum Dünya gezdim Bulamadım Böyle bezgin Ozan mıyım? Sazan mıyım? Her oltaya atlar mıyım? Gözümü bağlasan da… Elim sazdan çeker miyim•? İnsanı ayırt etmem erkek kız Vicdanım rahat tertemiz Gönlüme sevgi ektim Biçerim gelince güz Zennehar Yılmaz 29.04.2012 21:00:25

Geçse de gözlerim gözlerinden Tutmazsa ellerim ellerinden Ayrılığa sebep değil sevmeye neden Yaş değil taş olsa sözlerim Başını yasladığın uzak olsa dizlerim Ayrılığa sebep değil sevmeye neden Yakılası dağlar koysam yoluna Aşılası yollar sersem ayaklarına Ayrılığa sebep değil sevmeye neden Aşkın sarhoşluğunu değil Hasretin özlemin sancısını tattırsam Ayrılığa sebep değil sevmeye neden Katlanır mı yüreğin bunca derde kedere Bunca acı ayrılıklara birer perde Her demde her zerrede Çeker misin böyle bir sevdayı Namus sözü benimle…

Gamlı demem yüreğimde var yerin
yaz sıcağında gönlüm serin
özlenecek gözlenecek yar benim
suya hasret göze kıymet sensin elbet vay benim…

Gülücükler bakın nasıl seslerde