Yusuf Bozan Şiirleri - Şair Yusuf Bozan

Yalnız bir selam olsun aramızda.
Keselim muhabbeti,
Dostluğu keselim.
Bir çırpıda kesip atalım,
O kardeşten ileri arkadaşlığımızı.
Bir selâmünaleyküm demiştik gelirken,

Kanamalı bir hasta vardı,
Hastane odasında.
Acildi,
Yüreği kanıyordu.
Gözleri kan çanağı gibiydi.
Sarhoştu üstelik.

''natamam dizeler''

Ben dilenciyim kapına dayanan.
At işte!
Gönlünden ne koparsa,
Kalbindeki sevgi kırıntılarından.

Karası kendinden daha güzel gece,
Loş ışıkta salınır sarhoş bir gölge
Ruhumu saran bir el var bu şehirde.
Nar gibi kızıl
Bir bütün görürüm kendimi gölgelerde.
Nar gibi paramparça içim

Bir Gülce' dir tuttuğumuz,
Yılımıza kattığımız.
İlaç gibi yuttuğumuz;
Taze sepet balıyız biz,
....................Gülce sevgi yoluyuz biz.

Yurdumun dört yanında,
Açar renk renk çiçekler.
Dünyanın çocukları,
Çiçeklerden demetler.

İçimde çoğalan bir şeysin,
Çığ gibi üzerime devrilen.
Bir fırtına,
Ya da bir hortum gibisin,
Beni içine çeken.
Bir yük gibisin

De can!
Deki,
Dert bize yakışır.
Bize kalan,
Her buğulu sonun ardından başlayan,
Efsunu emsalsiz gün ortası akşamlarıdır

Şimdi yeni bir sevda isterim,
Yeni bir ağır yara.
Ardından gelmeli derin bir inziva.
Pılımı pırtımı toplayıp çıktığım sevda yolunda,
Yeni bir aşka merhaba demeli;
Yaşarken ölmeli yine,

Akrep çarmıha germişti yelkovanı,
Zaman geçmiyordu.
Kanser olmuştu lâhza,
Güneş zaten yoktu.
Soğuktu her mevsim.
Ay savuran dalgalarda açmıştım yelkenimi,