Yusuf Bozan Şiirleri - Şair Yusuf Bozan

Yıllarca aradım, belki hâlâ arayacağım.
Usulca yanaşıp sessiz limanlara,
Seni yalnızlığıma soracağım.
Uykusuz gecelerinde uykuların,
Belki de, felâketin olacağım.
......................Boğulacaksın derin sularda,

********

Pembe yanaklarınla savur gülüşlerini.
Eteklerindeki karları erit, gönül dağlarımın.
Senden öncekiler kadar gerçeksin...
Ruhumun kitâbelerinde kazılı adın.

’Aşk mıydı? ’ yücelten kadını.

Yoksa aşk erkeğin gözünde perde,

Âmâ bakışlar mıydı?

Aşktı hücrelerime dolan
Ölümsüzlük gibi bir şeydi
Yeniden doğuştu bir merhabayla

Ufukta kış güneşi,
Dalarsın uzaklara.
Soğuktur mevsim
Fakat bir ateştir yakan içini.
Kor olur, kül olamazsın.
Böyledir işte AŞK!

Aynadaki "BEN" bile sırtını dönmüş bana,
Yansımalar anlamsız ve kifâyetsiz.
Sağ elimi kaldırırım
Sol eliyle "SUS!" der bana,
Yansımamda "BEN" denen meymenetsiz.
Konuşmak

Aynıyız işte!
Soğuk demlerindeyiz mevsimin.
İklime inat,
Hüzün çiçekleri yetiştiriyoruz
Yüzümüzün bahçesinde.
Yârdan, yaralayanlardan geriye kalan

Denizi olmayan,
Yakamozlardan ve ilhamdan ırak olan şehir de;
Penceresiz evlere pencere,
Tenceresiz sofralara aş,
Çatlamış dudaklara su olmaya çalışıyorum düşlerim yettiğince.

Bendeki
Bakmak bilmeden insan güzelliğine,
Dokunmak temassız, uzaklardan ellerine.

Yalnız bir selam olsun aramızda.
Keselim muhabbeti,
Dostluğu keselim.
Bir çırpıda kesip atalım,
O kardeşten ileri arkadaşlığımızı.
Bir selâmünaleyküm demiştik gelirken,