Yusuf Berkman Şiirleri - Şair Yusuf Berkman

Saatler mıhlı yerinde, içimde o tanıdık sızı.
Sen bir yerlerde telaşlı,
Bense uzaktan, izleyen yabancı.

Mesajların ötesinde, gizli bir bakışın var;
Ben kelimelerden kurulu bir kördüğüm.

Aramaktan ve umut etmekten yorulur bir süre sonra insan.
Birikir yürüdüğü yolların tozu ayakkabı bağcıklarında,
Ve her adımda biraz daha ağırlaşır omuzlar.
Kışa hazırlanması gibi bir ağacın,
Durağanlaşır insan,
Kapanır içine, kendi yankısından başka ses işitmez olur;

Düşüncelerimiz hiç olmadığı kadar sisli—
Az çok birbirimize benziyoruz,
ama kendimize hep yabancı.
Bir miyiz gerçekten?
Sen, ben ve o!
Kendi karşısında da durabilmeli bazen insan,

Ve Bir Gün Savaşımız Bitecek!
Gülümseyerek Sarılacağım Yalnızlığıma,
Yorgun Bedeniyle Bir Kadın,
Kırlarda Karlar Üzerinde Uyuduğunda,
Sonkez Açacağım Kardelen Olup Umutlarla,
Sarıl Bana, Sarıl İçinde Tıkırdar İken Yüreğin,

Gelmiştik Kitabın Sonuna Son Sayfalarındaki Hüzün Ve Veda Hali Derin Bir Yara Açmıştı Ruhumuzda,
Bir Güz Sessizliği Apansız Sarmışken Benliğimizi Soldu Döküldü Yapraklar, Uykuya Dalmıştı Sincaplar, Beklentilerimiz Bitmiş, Batmıştı Güneşimiz, Karanlığın O Simsiyah Elleri Nasılda Yakalamıştı Bizi!
Tüm Kasvetiyle Kapıya Dayanmadan Önce Kış, Teslim Olmuşlardı Kasaba Halkı Biliyormuşcasına Başlarına Gelecekleri, ÜŞÜYORDU Kimsesiz Evsizler, Bir de Yetimhanedeki Öksüzler, Sıcacıktık Biz, İkimiz,
Ayın Şavkı Vururken Karanlık Sulara, Limanda Yosun Tutmuş Teknesiyle Balıkçı Denize Bırakmak İçin Ağlarını Bilmem Kaçıncıkez Hazırlanıyordu, Hararetli Bir İlişki İnsan Ve Tabiat Ana Arasında Süre Gelen Bir Varoluş Hayatta Kalma Savaşı,
İzlerken Tüm Bu Olup Biteni Duyuldu Ötelerden Bizim İçin Hasretin Ayak Sesleri,
Derin Bir Ahhh Çıktı Canevimizden,

Yavaş Yavaş Soğursun Her Şeyden,
Gitmek İstersin Bilmediğin Uzaklara,
Bakışların Saplanır Kalır Boşluğa,
Bir Acaba Beslenirken Umudun Kırıntılarında,
Yüzüne Çarpar Yalnızlığın,
Sığınıp ta Keşkelere Kalırsın,

Karışıyor Karanlığa Notasız Davulcunun Sesleri!
Sırasımı Şimdi?
Hasreti Giyiniyor,
Hasreti Çıkarıyordum Oysa Üzerimden, Hayret!..
Tıpkı Dün Olduğum Gibi!
Hüzünlüydüm Ne Güzel!

Karışıyor karanlığa notasız davulcunun sesleri,
Sırası mı şimdi?
Hasreti giyiniyor, hasreti çıkarıyordum üzerimden;
Hayret! Tıpkı dün olduğum gibi...
Hüzünlüydüm ne güzel;
Kaybolmuşken cümbüşlerde insanlık!

I am that man, born from his own ashes,
I have evolved; I am my own greatest revolution!
What you call "the end" is my grand arrival.
A key in my hand, every door opens for me,
The summits are mine, the rest are just spectators!

Bir tezgahtar kızın incelmesine şahitlik ediyorum!
Para üstünü verirken genç ve yakışıklı müşterisine
Onun İyi akşamlar dilerim hanım efendi size latafetine
İncelerek evde kalmışlığının eksikliğiyle
"sana da iyi akşamlar" demesi genç ve yakışıklı müşteriye bugünün en güzel karesi!
Gözlerimi kapamak, kulaklarımda davullar çalmak belki son buldururdu bu gördüklerime?