Kaldım burada, eksik bir adla,
Bir iz bırak git, gizlice ruhuma.
Kirli dün, kirli dün...
Bende kalanlar hep kirli dün.
Sessizliğe mahkûm seni unutmak,
Adımı bile unutturdun bana.
♈ Adını Bir Türlü Koyamadığım,
Bir Kokusu Vardı Gecenin,
Sen Derdim Olmazdı,
Papatya Desem Hiç Olmazdı,
Yürürdü Bir Biri Ardına,
Tıpış Tıpış Karanlıklar Sabaha,
Kulağıma fısıldıyor yaşamak.
Zamanın öğrettikleri aklımda.
Korkuyorum —
Tanımadığım, derin bir keder var içimde.
Yalnızlığım,
Alışmıştık Tozlu Sahnelerdeki Ahlı Oyunlarda Oynamaya, Kâh Hayatımıza Girenler, Kâh İse KADER Vururdu Sırtımıza, Arada Bir Işık Bize Doğru Döner Kamaşırdı Gözlerimiz, Kabarırdı Göğsümüz O Zamanlarda, Yaradan Bizi de Yüceltiyormuydu ki Yoksa Arada? Belki de O Günler Bizim Günlerimiz di Kimbilir? Anlamazdık, Anlamak İstemezdik, Sadece Başkalarını Eğlendirmek İçin Var Olan Galiba Sıradan İnsanlardık "FİGÜRAN", Kumaşı Acıdan Biçilmişdi Elbisemizin, Karalar İşlenmişdi İlmek İlmek Anlımıza, Kim Ya da Kimler Layık Görmüştü Bize Bu KADERİ Yaşadığımız Hayatta? Biz ki ADEMİN Soyu Sevginin Çocukları, Kutsal Kitaplar Bahsederken Bizlerden Yazardı "Yüce Yaratılmış Varlıklar", Doğduk Ağladık, Çocuktuk Düştük Kanadık, Olmadı Yaralarımızı Saranımız, Bir Defa Okşanmadı Başımız, Büyüdük, Henüz Baharken Dünyamız Sevdayı Tanıdık, Uzun Gecelerde Hayaller Kurduk!.. Hele O Hayallerdeki Düşler Ülkesi Ve Kalbimizdeki Peri Kızı İmgesi Ne de Güzeldi, İçtiğim Sigarada Derin Bir Nefesmiydi Yoksa Sevgi? Ya da Uykusuz Gecenin Sonunda ki Sabahlara Derken Merhaba Gözlerimden Akan Bir Damla Yaşta Dilden Dökülen Bir KEŞKEmiydi ki? Çok Erken Uyandık, Uyandırıldık Düşlerimizden, Hep O Özlemini Kurduğumuz, Gelipte Gözlerimizden Akan Yaşı Silecek Diye Ümit Ettiğimiz Peri Kızları Hiç GELMEDİ, Hangi Kabak Arabalarıyla Hangi Şatafatlı Balolardaydılar? Kirletilmek İçin Soysuz Soyluların Kapısında Sıradaydılar, Kimbilir Belki Rastlantısal Ya da Kötü Bir Şakasıydı Hayatın Kimbilebilir? Hıçkırıklar Düğümlerken Boğazımızı, "Bir Dahamı Asla, Asla Bir Daha" Diyerek Kendimize Ucuz Yalanlar Söylerdik, Biz Çiçekler Açar Bir Kenardan Usulca Bakardık Hayata, Ömür Azgın Bir Irmağın Üstündeki Yaprak Gibi Sürüklenirken Bizi Bekleyen Acı Sona, Biz Hep Umutlar Büyütürdük İçi Boş Kocaman Umutlar! KÜÇÜCÜKTÜ Çiçeklerimiz, Acıttılar Bizi, Kopardılar Çiçeklerimizi, Akarken Gözlerimizden Yaşlar Karşımızdakiler; Bir de Bize "Siz Derdiler!.. Siz Aşktan Ne Anlarsınız? Siz ki Napolyon, Siz ki Sezar" Görmediler, Göremediler Asla, Öyle Bir Kalpti ki Figüranda ki; Tek Sevgiye, Bir Tek Sevgiliye Açılan Kapısı Vardı, Olmadı Yol Gecen Hanı, Kırıldı, Döküldü Parçalandı Ama Sevgilinin Varlığı Kutsaldı, Ucuz Romanlardaki Fahişeler Orada Yer Bulamazdı, Elbet Bir Gün, Bir Gün Toplanan Leylekler İle Göçecekti Bu Diyardan FİGÜRAN, Hak Etmeyen İnsancıkların Zavallı Gönül Konağından, Usulca Çekerek Kapıyı Sessizce Olacaktı Gidişi, İncitmeden, Kırmadan...
Masum değiliz ikimiz de; Bedellerini ödüyoruz kırdığımız kalplerin, Yaşanmamışlıkların, Yarım bıraktıklarımızın bedelleri...
“Günaydın” demek için bakmak isteyen, İlgisiz bıraktığımız gözlerin; Sıcak yuva düşleyen kırık kalplerin, Kalbi kırık yârin...
Beklerken yitip giden aşkların; Bir bedel, bir ah. Neresinden bakarsak bakalım, Biz korkağız.
Yüzünü düşlüyorum yine, O masum gülüşünü. Dokunsam kaybolacak; Ne kadar bakarsam bakayım, doyamayacağım.
Kuşların kanadına çiziyorum Yüzünü, gülüşünü. Kuşlarla hep hür, Ait olduğun yerde, Sonsuz mavilerde gül.
Acınasıca ben, Sefil yüreğim, Uçsuz bucaksız düzlüklerde...
Kaç Zamandır Durdu Vakit,
Yollar Üzerime Üzerime Geliyor,
Ben Duruyorum,
Bir Gariplik Sezinliyorum Kendimde,
Ergenlikte ki Hislerim Gibi Duygularım Karmakarışık,
Yıkıyorum Dünü ve de Bugünü Temiz Yarınlar Uğruna,
Küllerinden doğan o adam benim,
Evrildim ben, en büyük devrimim!
Sizin bitiş dediğiniz, benim görkemli gelişim.
Uykularım yine kaçmış sabaha karşı saat üç,
Doğduğum zamanı usulca gösterir vakit
Takvimler değişmiş,
Yine olmuş yeni gün,
Dönerken dikenli yatağımda bir sağa bir sola nasıl da geçmiş zaman?
Değişmeyen bir ben,
İstesek de İstemesek de Yürürlüğe Girmişti Kirlilik Bir Kere,
Gülümserken İnsancıklar Beyaz Yüzleriyle,
İyiler Uzun Zaman Önce Sinmişti Bir Köşeye, Sindirilmişlerdi Öylece,
Parçaladım Tutup da Geceyi,
Ardında Bir Umut Bulurum Diye!
Kanayan Avuçlarımla Araladım Çaresizlik İçinde, Kucağımda Kaldı Kimsesiz Bir Gün Doğumu Her Seferinde,
Crack the window open, blow the smoke into the pitch black.
Out of their boundaries, no map or bars can hold you back.
Slap the passport on the desk, wipe the lines with one stroke.
Rules are rewritten in this game, right where your steps broke.
Neon lights flashing in Tokyo, but Berlin drops the bass when you hit.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!