Masum Değiliz2 Şiiri - Yusuf Berkman

Masum değiliz ikimiz de; Bedellerini ödüyoruz kırdığımız kalplerin, Yaşanmamışlıkların, Yarım bıraktıklarımızın bedelleri...
“Günaydın” demek için bakmak isteyen, İlgisiz bıraktığımız gözlerin; Sıcak yuva düşleyen kırık kalplerin, Kalbi kırık yârin...
Beklerken yitip giden aşkların; Bir bedel, bir ah. Neresinden bakarsak bakalım, Biz korkağız.
Yüzünü düşlüyorum yine, O masum gülüşünü. Dokunsam kaybolacak; Ne kadar bakarsam bakayım, doyamayacağım.
Kuşların kanadına çiziyorum Yüzünü, gülüşünü. Kuşlarla hep hür, Ait olduğun yerde, Sonsuz mavilerde gül.
Acınasıca ben, Sefil yüreğim, Uçsuz bucaksız düzlüklerde...
Bir uçurum eşiğinde duruyorum; Dönmek yok, dönüşü yok. En çetin kışı ömrümün; Esiyor rüzgârlar, Durulacak gibi de değil.
Düştüm, düşebilirim her an Uçurumundan. Kırılmış, kanıyor kalbim.
Karışmış duygular birbirine, Yüzümde aptalca bir tebessüm. Sevgi hasretlere el açmış, Yalnızlık; sızlayan, mızmız bir adam.
Hüzünler nasıl da Umutların koynuna yaraşmış!
Sonunda en çirkin tuvallerde, Gözyaşı ve kanla mı Resmedileceğiz?
Açılar, bakış açıları... Sen yoluna giderken, Senin bana doğru geldiğine inanmıştım; İnandırmıştım kendimi.
En acımasız yalanlar… Kendime masallar anlatmışım meğer.
Kes ipimi, Eyle ipsiz beni. Mutluluk diye, Darağacındayım şimdi.