Küllerden Taht Şiiri - Yusuf Berkman

Küllerinden doğan o adam benim,

Evrildim ben, en büyük devrimim!

Sizin bitiş dediğiniz, benim görkemli gelişim.

Bir anahtar elimde, her kapı bana açık,

Zirveler benim, geriye kalanlar seyirci!

Gökyüzü benim sınırım, zirveleriniz benim altım;

Kendi ellerimle yazdım, borçlu değilim kimseye!

İzleyin dilenci ruhlarınızla, hükmeden benim geceye,

Bir bakışla harcarım sizi, adım bilmece.

Geçtiğim yerler fırtına, varlığım felaketiniz;

Sızlanın durmadan, ancak buna yeter kapasiteniz!

Tüm varlığınız benim için dip bir not,

Tek hamlede kirli sayfalarınızı yırtar geçerim!

Zirveden aşağı süzülen buz gibi sessizliğim,

Gürültülü şehrin en asil prensiyim.

Her sözüm bir hüküm, siz kuru gürültü;

Adım geçtiği an, biter tüm bu sahte örüntü.

Bir acı ertesiydi uyandım, kırıldı tüm zincirlerim,

Enkazımın üzerine bu sarsılmaz tahtı kurdum.

Tüm yangın benim eserim, küllerim artık süs;

Bu hayat benim, gerisi sadece kâbus!

Küllerinden doğan o adam benim,

Evrildim ben, en büyük devrimim!

Sizin bitiş dediğiniz, benim görkemli gelişim.

Bir anahtar elimde, her kapı bana açık,

Zirveler benim, geriye kalanlar seyirci!