Yusuf Berkman Şiirleri - Şair Yusuf Berkman

Nasıl Bir Aşk Kokusudur Bu Havada Buram Buram
Titriyor Bedenim Ruhum Sensin Karşımda Duran
Geçte Olsa Geldin, Hoş Geldin
İzin Ver Gözlerimdeki Yaşı Sileyim, İzin Ver Gözlerindeki Yaşı Sileyim

Sonbahar Gelmiş Dayanmış Kapıma
Çok Uzakta Özlemlerim, Kavuşamadan Daha
Titreyen Dudaklarımda Olmayacak Duam
Son Deminde Ömrüm, Neredesiniz Sevdiklerim

Sırtıma Vurmuşum Kederleri, Keşkeleri

Ömrün Son Talanı, Pazar Yeri Burası,
Bedelini Ödemeden, Ucuzundan Kapanın Elinde Kalan Değerlerim Var,
Sevgilerim En Olgunundan Çok Erdemli,
Umutlarım Kaliteli Yüzde Yüz Yerli,
Hele Hayat Dolu Gülüşüm Bir Kez de Olsa Yakından Görülmeli,
Ucuza Gidiyor Kalbimin En Derinlerinden Gelen Gözyaşlarım Kapış Kapış!

Hesap Yapmayı Bilmem
Hesap Yapmayı Sevmem
Zaten Hesap Yapmayı da Beceremem
Aklıma Takıldı Oturdum Hesap Yaptım
Bir Bir Topladım Sevdiğim Kadınları
Birini Birinden Çıkardım

Öyle Büyük Sevdalar Yok
Zaten Hiç Olmadılar
Abarttık Biz Şairler
Sadece Bir Sihirdi Yazılan

Öyle Büyük Sevdalar Yok

Söndü Işıkları Şehrin
Vakit Sevdayı Çoktan Geçti
Titriyor Uykusunda Bir Kuş
Acaba Rüyasında Ne Gördü?
Dünya Yeşil, Sevdalar Pembe
Ben İse Kalmışım Derde

“Sevmekmiş cezam, düştüm ortasına,
Toplasam eksik, yetmiyor sana.
Üstümüzde mavi gökyüzü, altında ben;
Eylül iner yine sessizce camıma.

Adını dedim, sustu sokaklar.

Bilge kişi sorar: “Sizce aşk nedir? Bakarken kıyamamak mı yoksa baktıkça doyamamak mı?”
​Şair duraksamaz; zaten düşünecek bir saniyesi bile yoktur, o artık aşkın bizzat kendisidir. Şöyle cevap verir:
​“Bakarken kıyamamak desem eksik kalır, baktıkça doyamamak desem o hiç olmaz. Aslında aşk, daha önce tanışmadığın bir duygu selidir; bir kabı yoktur, sığdıramazsın hiçbir yere. O, sadece diğer yarınla birlikte omuzlayabileceğin mağrur bir yüktür; tek başına sırtlanmaya kalksan canın yanar, taşıyamazsın. Gecelerin içinden ağlayarak geçer, gündüzlere adım adım ulaşırsın. Elinde bembeyaz bir tuval, neresinden başlayacağını bilemeden, derin bir nefeste ‘acaba’lardan geçip ‘keşke’lere sığınarak sadece onun ismini yazarsın.
​Bir özlemdir aşk; bazen sabah melteminin o doyumsuz serinliği, bazen de ellerini ilk defa tuttuğunda yüzünde beliren o utangaç pembelik... O an anlarsın ki sevgi artık karşılıklıdır. Kaygılar ansızın dağılır, içini uçsuz buçaksız bir huzur kaplar; ilk defa gülmekle ağlamak arasında kararsız kalıp şaşırırsın. Aslında aşk; sonsuz maviyi gözbebeklerimizle kalbimize sığdırmaktır ve bir daha asla tek başına ağlamayacak olmaktır.”

İki yarım bir tam eder,
"kırık bir kalp iyileşir" derler,
aslın da derler ha derler de nasılsın demezler!
Geceden siyah bir kalple nasıl yaşanır?
Kalplerimiz suyun temizleyemediği tek yer,
Neler olur Orada neler!

Düşüncelerimiz hiç olmadığı kadar sisli—
birbirimize benziyoruz
ve kendimize yabancıyız bir okadar.
Bir miyiz?
Karşı durmalı bazen kendine insan,
bazen de sadece susmalı.