Adana Yanıyor Şiiri - Yusuf Berkman

Adana nefes nefese güneş tepede
Cayır cayır her yer boyun eğmez kimse
Kahrolmuş sıcağın altında gölgeler bile
İçinde bizler dimdik ayaktayız

Klimalar yetişmez öğlen ağır yük
Güneş gıcık eder tepeden şehri
İdmanlıyız doğuştan sıcaklık bize vız
Yazılmıştır sabır Adanalının özüne

Yanıyor hava yanıyor bu şehir
Üstümüzde sönmeyen bir ateş
Bir bardak şalgam bir dost sesi
Bir selam siler bütün dertleri

Sofralarda bereket sokaklar mangal
Kokusu her daim şehri sarar
Adana'nın güneşi kalpleri yakar
Sokaklarda dolaşan yaşamın ateşi

Her ter damlamız ayrı bir hikâye
İçimizde büyütürüz insan sevgisi
Naz yapsa da bizimdir güneş
Dolu dolu hayat biz hep güleriz

Zor günlerin içinden inatla geçeriz
Düşsek de ayağa kalkmayı biliriz
Sokaklarda kahkaha dostlarla muhabbet
Bu şehrin insanında bambaşka cesaret

Gündüz güneşle gece hayatla kavgamız
Düştüğümüzde bile yeniden kalkarız
Güm güm baslar kalbimiz gibi vurur
Adanalının sesi uzaklardan duyulur

Sokakların dili insanların nefesi
Bu şehrin içinde saklıdır hikâyesi
Sıcakla büyür bizim karakterimiz
Güneşle sınandı her bir nefesimiz

Sıfır Bir
Güneş batar elbet biz yine buradayız
Adana'nın sıcağında hepimiz ağayız
Hadi gezmeye gidelim bırak gerisini

Bu şehir öğretti bize hayatın kendisini
Bas stopa
Sıfır Bir
ADANA YANIYOR