Sıkarız Güneşe Şiiri - Yusuf Berkman

Güneş tepede, asfalt fokur fokur kaynıyor.
Adana burası kanka, gölge bile terliyor.
Klima bozuk, vantilatör dumanlı.
Güneşle inatlaşmak bizim işimiz yani!

Bir bardak şalgam, yanında buzlu su.
Adana sokakları yaşamın en sert pususu.
Mangalı yaktık mı, dumanı başlar,
Kutsa bizi kebap, kokusu her daim tüter!
Yanıyor hava, kaçacak yer arar gölge,
Vurdu mu sıcaklık; bizde ne akıl ne de huzur.

Güneş bizim kanka, yaksa da bizi,
Çukurova’nın içinde çekeriz bu nazı!
Güm güm sıfır bir, baslar titretir yeri.
Adana’dan selam, güneşin yok kederi!
Adana yanar, içinde biz de;
Bu kaderin üstüne yeni hayatlar kurarız bir de!

Sokaklarda isyan, klimalar yalan dolan.
Hortumu aldım, tepemden aşağı suyu saldım;
İyi mi? Serinletmedi bir an.
Şamata bizde, isyanımız reel hayata!
Ter enkazının içinden derinlerden yükselir ses;
Adana’lının kaderi bu, güneşle yaşarız bir ömrü.

Toprak çatlıyor ama biz hâlâ ayaktayız,
Gece çöker, biz yine aynı sokaktayız.
Sıcaklık artıyor kanka, sinirler çöküyor öğlen gibi;
Güneşe sıktık olmadı, sövdük ağızlar dolusu, hiç!
Ateşler içinde yaşamak inadına bize hak!

3, 2, 1!
Güneş batar elbet, biz yine buradayız.
Adana’nın sıcağında en hakiki yıldızız!
Hadi yüzmeye gidelim biz, gerisini düşünme!
Bas stopa, bitir kanka!