Uyuyamıyorum günlerdir,
Gözlerim yorgun ama aklım ayaktaydı.
Yastık tabanımı buluyorum
ama beni tanımıyormuş gibi
Bir dördüncünün katıldığı gecenin içinde.
Tam olarak dalacakken,
Bir an geliyor…
Küçük bir düşünce,
Ama yankısı sabaha kadar.
Kalbim “sus” diyor,
Aklım inadına konuşuyor.
Saatler yazıyor çarpa çarpa geçiyor,
Zaman ilerlemiyormuş gibi,
Sürünüyor.
Her saniye bir anıyı omuzuna bırakıyor,
Taşıyorum…
İndiremiyorum.
Gece sessiz,
Ama içindeki fırtına.
Herkes uyuyor,
ben geçmişle nöbetteyim.
Söylenmemiş cümleler
Dilime değil, göğsüme düğümleniyor.
Bir şeyi düzeltsem diyorum,
Ama neyi bilmiyorum.
Birine dönsem diyorum,
Ama kim, Bilmiyorum.
Sadece eksik bir şey var
Ve adı yok.
Sabah oluyor...
Ben hayatta bir gecedeyim.
Güneş doğuyor,
İçimde karanlık esniyor.
İnsanlar “günaydın” diyor,
Ben “iyi geceleri bitirememişim.
Eskiden uyku bir kaçıştı,
şimdi cesaret istiyor.
Gözlerim kapanırsam
Düşünceler gidecek diye.
Açık kullanımda,
Ama ruhum varlığını sürdürmüş derinlere dalmış.
Belki bir gün,
Aklım kalbime yetişir.
Belki bir gece,
Düşünceler yorulurum.
Ve ben…
Bir sabah
gerçekten uyanarak karşılarım.
Ama bugün değil.
Bugün yine sabah oldu.
Kayıt Tarihi : 23.03.2026 23:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!