Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YİNE YASLI KASIM
Eylül ekti bütün hüzünleri
Biçtik Ekim'de bir bir
Sormayın hasadın rengini
Yoktur dengi

YİTİK
Yar deyince gönülden düşmüyor
Sevgisi yakınca nefes aldırmıyor
Neyleyim bu beyhude dünyayı
Viraneyim içinden ben mahpus

YİTİK HAYALLER
Gecenin sessizliğini bölüyor
Kalemimin sesi
Gözlerim yorgun
Mecalim bitkin

YİTİK YILLAR
Ne giden yıla eyvallah var
Ne de gelen yıla merhaba var
Boyunca yıllar hüsranken
Mazlumun ahı ortadayken

YOKLUĞUN ADI
Ve kıyılarında hüznün filizlendiği,
Sessiz bir deniz gibi içime çöken,
Her dalgasında seni bana getiren,
Uzun süren hasretin adıdır yokluğun…

YOKLUĞUNDA
Köşe köşe dolaşırım gamın izinde,
Sanki yatmışım bir düşe, hayâl yokluğunda.

Her adımda adın düşer kalbimin sesine,
Bir âh olur ömrüm, zaman susar yokluğunda.

YOKLUĞUN IŞIĞI
Sen uzakken;
Birikiyor bir bir yıldız tozları,
Gece, kendi içine daha çok kapanıyor,
Saatler usulca eğiliyor suskunluğa.

YOKLUĞUNLA DOLU
Yanımda olmasan da içimde yerin hiç boş kalmıyor,
Bir hatıran dolaşıyor kalbimin ıssız sokaklarında,
Sustuğun her an bile adın içimde konuşuyor,
Yokluğun bile sanki varlığın gibi duruyor burada.

YOKLUĞUN SIZISI
Yokluğun sızıyor her şiirime,
Elimde değil,
Ne yapayım…

Kalemim titriyor,

YOKLUĞUNUN KIYISINDA
Sen gidersen çöker bu şehir,
Kuşlar da gider,
Bir nehir gibi susarım,
Yüzünün deltasında.