Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SÜKÛTUN GÜLÜ
Gönlümde saklı bir arzu,
Adınla derinleşir sır,
Bir gül meclisinde seninle
Susmak bana kâfidir.

SÜKUTUN İÇİNDEKİ YANGIN
Bakışlarındaki sessizliği bilmeyen,
Kalbindeki tufanı nasıl duysun?
Gülüşünde saklı o ince kederi,
Hiç yanmamış bir yürek nasıl bulsun?

SÜKUTUN KIYÂMI
Sözlerin kalabalık, ben hep eksik kalmış,
suskunluğun içimde büyüyen bir fırtına.
Bir kelimeye sığmayan yorgunluğum var,
içimde kırılmış cümleler durur.

SÜRGÜNÜM
Kalbim dar bir hücre, adın duvarlarda,
Sessizce çoğalır içimde yankın.
Nefesim sana sürgün her baharda,
Gözlerin hükmümü veren yazgım.

SUSAN DUYGULARIN İZİ
Gül yüzlüm, sesini kıstığın her duygu,
İçinde yankılanır sessiz bir çığlık gibi,
Söylenmeyen her söz büyür derinlerde,
Kalbinin duvarına vurur gece gibi.

SUSAN KELİMELER
Seni anlatmaya vardım mısralarımla,
Bir sessizlik çöktü içimde usulca.
Gözlerinin ışığında kayboldu cümleler,
Dilimin ucunda sustu bütün heceler.

SUSAN TOPRAĞIN AĞIDI
Ülkem daralmış, alamaz olmuş nefes,
Göğsünde sıkışmış yorgun bir ses,
Mesafeler düşmüş kalpten kalbe,
Merhamet, vicdan… kimin heves?

SUSARAK TAŞINAN HASRET
Başın gözün ağrımasın gözüm,
Hasret eğmesin boynunu.
Gece usul usul dokunurken tenine,
Yorgun düşmesin uykunun ucu.

SUSARIM
Seneler sürer her günüm,
Takvim yaprakları ağır ağır düşer.
Bir ömrü bir güne sığdırırım da
Gün yine sana varır, sana döner.

SUSKUN
İnsan özleyince bir başka eser
Ses titrer boğazda düğümlenir
Suskunluğu derinleşir her hece
Geceyle dertleşir hesapsızca