Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ÖĞRETMENİM
Öğretmen nefestir açılan her çiçeğe
Açıldıkça can olur
Işığı saçılır her yere
O yüreği titreyen alevdir her yüreğe

O HİKÂYE
Herkesin içinde saklı bir hikâyesi var
Tozlu bir günlük içinde unutulmuş
Bir de kurumuş gül
Kimi zaman da şarkı sözlerinde saklı

ÖKSÜZ DÜŞLER
İnsanlar
En kötüsünde
Gece olduğunda vurur ya
Özlediğinin hasreti

OKULUMUN IŞIĞI
Bulunmaz bir yuva gibi,
Kapın umutla açılır,
Her adımda bir yarın var,
Canım okulum yaşa.

ÖMRÜ İNCİTME
Sabah, günü usulca aralarken,
Her çizgi, bir gülüşün yadigârı olsun.
Yürek bilir zamanın gerçek adını;
Ömür, sevgiyle çoğalan bir bahardır.

ÖMRÜN HEYBESİ
Her tecrübe ömürden gider,
Bir hüzün düşer eski heybeye.
Zaman sessizce iz bırakırken,
İnsan dönüşür kendi gölgesine.

ÖMRÜN KIZIL VEDASI
Geriye çekilen bir ömrün adıdır gün batımı,
içinden sessizce sökülür zamanın ince çizgisi.
Zamandan, gönülden, günden,
birer birer sökülür ışığın ince ipliği.

ÖMÜR DEDİĞİN
Ömrümü yele eyledin böyle
Nasıl karşılayayım seni öyle
Bilmedim neyin coşkusu bu
Giden ömürden sayılınca

ÖMÜR DEDİĞİN ZAMAN
Akıp diyoruz zaman misali
Sorgusuz sualsiz
Bize kalan da
Koca bir ömür

ÖMÜRDEN KALAN
Geçen günlerin ardından
Ne umutlar
Ne hayaller geride kalmış
Yine olup bitenlere neyleyim