Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YORGUN ZAMANLAR
Soluyor usul usul akşamlar,
Her adımım kırık bir hatıra.
Gözlerimde biriken sessizlik,
Düşüyor içime ağır, damla damla.

YURDUM
Yurtta  gönüller viran
Yurttaşları eylediler perişan
Neylesin giden ömre yaslı
Bağrınlarından kopardılar

YURDUMUN TÜRKÜSÜ
Ulu bir çınar gibi kök salmış bu toprak,
Anadolu derler adına, yurdumdur ancak.
Bayrak süstür göğe, kırmızısı uğur,
Her dalında emek var, her yaprakta gurur.

YÜREĞE DÜŞEN CEMRE
Derler ki cemre, önce kalbe düşermiş;
Sonra dokunurmuş havaya, suya, toprağa…
Isınırmış dünya usul usul,
Bir yürekten başlayarak…

YÜREĞİNİ VERMELİ İNSAN
Yüreğini vermeli insan,
Sıktığı ele değil sadece,
Avucunda taşıdığı sıcaklığa,
Titreyen o anın kendisine vermeli.

YÜREKTE DURAN SAAT
İçimde kırılmış bir vakit var,
hep sende çalar saatim usulca.
Ne ileri gider ne geri,
sana ayarlı bir suskunlukta.

YURT
Gök Tengri göğünü gerdi başıma
Yer bir at sırtı, çağlar önümde
Demir dağlar erir düştü aşıma
Ateşle doğduk bozkır hükmünde

YURT İSTERİM
Gün sabah erken, akşam huzur olsun;
Toprağı ana, insanı onur olsun.

Yurt isterim
Söz yaraya değil, yaraya merhem olsun;

YÜZÜNDEN AÇAN BAHAR
Ben başka çiçek bilmem,
Yüzünde güller açılırken.
Bir bakışın düşer içime,
Kış bile utanır senden.

ZAMAN
Öylesine geçip giden ömürdü
Biz zaman sandık her günü
Ne güneş dönmekte yoruldu
Ne mevsimler geçmekte