ÖMRÜN HEYBESİ
Her tecrübe ömürden gider,
Bir hüzün düşer eski heybeye.
Zaman sessizce iz bırakırken,
İnsan dönüşür kendi gölgesine.
Her yanılış bir akşam olur,
Çöker yüreğin tenha yerine.
Bazı acılar konuşmaz hiç,
Saklanır gecenin derinine.
Ne çok yol eskittik ömrümüzde,
Ne çok ayrılık geçti içimizden.
Kimi yağmur oldu gözlerimizde,
Kimi sustu kırılan sesimizden.
Bir gün aynalar anlatır seni,
Yorgun bir bakış düşer yüzüne.
Anlarsın; insanı yaşlandıran şey,
Yıllar değil, biriken hüzünlerdir içine.
Yücel ÖZKÜ
07 Mayıs 2026/19:03
Kayıt Tarihi : 8.05.2026 22:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!