Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

VURGUNUM
Gönlüne mülteciyim, gülüm
Ben sevince bir başkayım
Öz yurdumdan koptum
Sende buldum vatanımı

VUSLAT
Mehtabı uğurladık, fecr-i sabâh için,
Gecenin sinesinde kaldı adın.
Sükûtla paylaştık derdimizi,
Zamanın elinde savruldu yadın.

YÂ
Seni düşünüyorum
Ne yalan söyleyim
Elimde değil
Ama sorsan söylemem

YABANCI
Zaman mı çalındı, vakit mi eğri,
günler geçip gider, yüzler yabancı.
Bir ömür avuçtan sessizce sızar,
dünler tanıdıkken, anlar yabancı.

YABANDA KALAN SESSİZLİK
Issız bir gecede buldum kendimi,
sükûtun omzuna yaslanmış gibi…
Ne bir ses kaldı ardımda,
ne de dönüp bakan bir bakış.

YAĞAN YAĞMURLAR ALTINDA
Bir umut yanar gecemin koynunda
Adın düşer her şiirimin dizesine
Sensizliği haykırıyorum her hecesinde
Meydan okuyor, hüzne, kedere

YAĞAR Kİ
Gökyüzü kan kırmızısı bağırır
yediden yetmişe,
bir feryat düşer kentin omzuna.

Bir yandan kar yağar,

YAĞMUR
Gece çiseler her yağmur tanesi
Karanlık çökerken içimde büyür izin
Sensizliğin soğuğu işler tenimde
Her nefeste kaybolur umutlar

YAĞMURA HASRET TOPRAK
Gözlerin, özgürlüğe açılan
bir sabah kadar güzeldi.
Bakınca içimde
uzun yollar aydınlanırdı.

YAĞMURDAN KALAN
Burada akşam erken iner,
Sokaklar sessizce susar.
Sen gelince ıslak taşlarda
Eski bir bahar uyanır.