Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SUSMAK
Bazen susmak gönülden
En yüksek çığlık olur
Ben yıllardır susuyorum
Bağıra bağıra yetti gayri

SUSTUĞUN YERDE
En çok da sustuğun yerde büyür aşk,
Bir bakışın gölgesinde açar çiçeğini.
Dudakların inkârla mühürlense bile,
Gözlerin fısıldar gizlediğini.

SUSUŞUNU DUYMAYAN
Anlamayan yüreklere açma içini,
Sözlerin eksik kalır onların yanında,
Ne susuşunu okurlar ne de gözlerini,
Sevdan kendi içinde büyür, yalnızca.

ŞU YALAN DÜNYA
Bir başıma kaldım,
yazıya yabanda bir mazlum gibi.
Sesim göğe değse de
yere düşer kırık bir dua misali.

TABİP ELLEME
Yüreğim keder kokuyor;
gönül hanemde tüten bir hicran dumanı.
Sitemim yine bana düşer,
âyine-i kalpte kırık bir aks-i feryat.

TAKVİM YAPRAKLARI
Ömrüm takvim, yapraklarında savrulan yıllar,
Her güne bir hüzün düşmüş ince ince.
Geçip giden zamanın ayak sesi içimde,
Sessizlik büyür geceler boyunca gizlice.

TAMARA
ANA
Gölle karışmış aklın kızım
Gözlerin uzak, yüzün solgun
Hangi derde yandın böyle
Söyle de bilsin anan

TANIKLARIM
Yazlar geçti omzuma ince bir göç hikâyesi gibi,
Kışlar çöktü içime suskun bir şehir gecesi gibi,
Uçan kuşlar bile bildi içimdeki eksilmeyi,
Ben her mevsimde biraz daha kendime yabancıydım…

TAŞINAN YÜK
Derdini hafife alma ey gönül
Bazen en ağır yük
Kimsenin görmediği yaradır.
Taşır durursun,
Adımların aynı ama

TAŞLAMA
Bir vakte erdi ki bizim zamanımız,
Doğru belli değil, eğri belli değil.
Her söz meydanlarda sultan kesilmiş,
Hakikat suskun, çağrı belli değil.