YABANDA KALAN SESSİZLİK
Issız bir gecede buldum kendimi,
sükûtun omzuna yaslanmış gibi…
Ne bir ses kaldı ardımda,
ne de dönüp bakan bir bakış.
Rüzgâr bile yabancı artık,
dokunduğu her şeyi unutuyor.
İçimde kırık bir saat gibi
zaman, hep aynı yerde duruyor.
Bir başıma kaldım,
kendime bile sığamadan…
Kalbimden geçen yollar
hep çıkmaz sokaklara varıyor.
Yücel ÖZKÜ
19 Mayıs 2026/23:50
Kayıt Tarihi : 23.05.2026 00:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!