Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YORGUN ZAMANLAR
Soluyor usul usul akşamlar,
Her adımım kırık bir hatıra.
Gözlerimde biriken sessizlik,
Düşüyor içime ağır, damla damla.

YORULUR İNSAN
Bazen hayat ağır gelir insana,
Bir şarkı dokunur, kapanmış yaraya.
En çok da beklemek çöker omzuna,
Özlemek sessizce siner canına.

YURDUM
Yurtta  gönüller viran
Yurttaşları eylediler perişan
Neylesin giden ömre yaslı
Bağrınlarından kopardılar

YURDUMUN TÜRKÜSÜ
Ulu bir çınar gibi kök salmış bu toprak,
Anadolu derler adına, yurdumdur ancak.
Bayrak süstür göğe, kırmızısı uğur,
Her dalında emek var, her yaprakta gurur.

YÜREĞE DÜŞEN CEMRE
Derler ki cemre, önce kalbe düşermiş;
Sonra dokunurmuş havaya, suya, toprağa…
Isınırmış dünya usul usul,
Bir yürekten başlayarak…

YÜREĞİMDE KALAN SEN
Sessiz gecelerde sararım seni,
Ay düşer pencereme, adınla.
Her yıldız bir damla hasret olur,
Seni anarım uzaklarda.

YÜREĞİMİ KORU YOLDAŞIM
Tut yüreğimi yoldaşım,
Bu gece yine yollar suskun,
Gözlerimde eski bir şehrin yorgunluğu var.
Aklım uzaklarda kayıp,
Dilimin ucunda yarım kalmış türküler,

YÜREĞİNİ VERMELİ İNSAN
Yüreğini vermeli insan,
Sıktığı ele değil sadece,
Avucunda taşıdığı sıcaklığa,
Titreyen o anın kendisine vermeli.

YÜREKTE DURAN SAAT
İçimde kırılmış bir vakit var,
hep sende çalar saatim usulca.
Ne ileri gider ne geri,
sana ayarlı bir suskunlukta.

YURT
Gök Tengri göğünü gerdi başıma
Yer bir at sırtı, çağlar önümde
Demir dağlar erir düştü aşıma
Ateşle doğduk bozkır hükmünde