Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YAZA DÜŞTÜ
Yorgundu akşamlar dönüp gitmekten,
Bir mevsim eksildi ömrün içinden.
“Gelirim” dedin ya bahar vaktinden,
Kapıma sessizce yine yaz düştü.

YAZA YEL
Artık yaza esen yelden
Bir deme ne lazım sözden
Muhabettinden başka
Dilden ne dökülür gönülden

YAZDIM NAKIŞ DİYE
Ben hep üşüyordum sensiz günlerde
Kıştı ayazdı sensizlik
Bakışların hep nakıştı
İnkar etmiyorum sana hep bakıştım
Nakış nakış işledim seni dizelere

YAZDIM SENİ EYLÜL DİYE
Eylül ya
Dalında kopan yaprakların,
Sararan yüzüne yazım adını Eylül diye
Yalancı bir gülüşten ibaret oysa

YAZGI
Bir kez sevdanın ateşine düşmeye gör;
içinde ateş olur, kor olur.
Gözün görse de artık gerçeği,
her hakikat bir hayal olur.

YELE VERMEK
Yokluğunda suya küsmüş
Solmuş çiçekler, papatyalar...
Sararmış öyle bedbah içinde
Solmuş, sararmış öylesine susuz

YENİ
Bir sabah doğacak uzak tepelerden,
Sessiz gecelerin ardından usulca.
Bir kıvılcım düşecek yüreklere,
Umut büyüyecek avuçlarda.

YENİ YIL
Yeni yıl öyle bir yıl olsun ki;
Gökte hava açık, yürekler ferah olsun
Herkesin bir umudu olsun artık

Yeni yıl öyle bir yıl olsun ki;

YENİ YIL
Uçun kuşlar uçun özgürlüğe
Benden de selam olsun
Kanatlar çarpsın özgürlük adına
Giden karanlık çeyreğe ilaç olsun

YEŞİLE ÇAĞRI
Haydi koşun yeşillere,
Dağlar duysun sesimizi!
Güneş doğsun umutlarla,
Işık sarsın yeryüzünü!