Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YURT İSTERİM
Gün sabah erken, akşam huzur olsun;
Toprağı ana, insanı onur olsun.

Yurt isterim
Söz yaraya değil, yaraya merhem olsun;

YÜZÜNDEN AÇAN BAHAR
Ben başka çiçek bilmem,
Yüzünde güller açılırken.
Bir bakışın düşer içime,
Kış bile utanır senden.

ZAMAN
Öylesine geçip giden ömürdü
Biz zaman sandık her günü
Ne güneş dönmekte yoruldu
Ne mevsimler geçmekte

ZAMAN ACI ÖĞRETİR
Çok mu özledin değil mi?
Gözlerin soruyor sessizce,
kalbin bir adım önde yanıyor.

Zamanın her şeyi iyileştirdiğini söylüyorlar…

ZAMANA SIZAN YÜZ
Yüzün geçmişte kalan, aşka tarif yazdıran,
Bir alaturka hüzün konduran, içime usulca akan.
Senden bana şimdi zaman sızdıran,
Kırık bir aynada çoğalan anılar gibi çoğalan.

ZAMANDAN KALANLAR
Ne görmeye yetti zaman
Ne de hasret gidermeye
Dereden tepeden
Havadan sudan konuştuk

ZAMAN GEÇER
Geçmez
Dediğin şeylerin izi bile kalmadı
Zaman akıp gidiyor, aldırmadan
Ne aynı yerdesin

ZAMANIN ELİ
Zamanın parmak izi düşen her şeye,
Kimi hatıra olur, kimi sessizce silinir,
Kimi kalır içimizde yarım bir iz gibi…
Kimi de içimizde büyür, susarak derinleşir.

ZAMANIN GÖLGESİNDE
Zamana teslim ettik her şeyi,
Bize ne kadar kaldığını bilmeden,
Yarını emanet ettik bilinmeyene,
Bugünü sessizce tüketerek.

ZAMANIN KIBLESİ
Her gece seni düşünmekten
saatimin akrebi bir pervane oldu,
yelkovan ise yanık bir ney gibi
adını üfler karanlığa.