Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ZAMANIN KIYISINDA
Bir an gelir; sesin dokunur sessizliğime.
Takvimler susar duvarlarda,
Saatler yönünü yitirir;
Ömrüm, adının kıyısında yeniden doğar.

ZAMANIN SESSİZLİĞİ
Gözlerime sığmayan bir vakitti,
Ne gün doğumuna sığar,
Ne geceye düşer…
Sadece içimize çöken bir suskunluktu.

ZAMANIN SINIFI
Bir zil sesi dağılır koridora,
Sessizlik çöker sıralara,
Ama öğrenciler öğretmenin kalbinde kalır.
Tahtada silinen her iz,
Bir hatıraya dönüşür, usul usul saklanır.

ZAMANSIZ İZLER
Zamansız gidişlerin ardında
Bir sessizlik kalıyor;
Giden unutuyor gelmeyi,
Kalan ise gülmeyi.

ZEMHERİDE AÇAN BAHAR
Zemheri gecemde titreyen ince bir ışıksın,
Buz tutmuş kalbimde sessizce açan çiçeksin,
Suskunluğumun en derin yerinde çoğalan nefes,
Ve sen, içime düşen en güzel baharsın…

ZİNCİRSİZ
İnsanlar özgürlüğü
dilediği gibi yaşasa ne güzel olurdu;
Gökyüzü kadar geniş,
deniz kadar hudutsuz…

ZİNCİR VE GÜL
İnsan özgürlüğü dilediği gibi yaşasa
Kafesler kırık, gök kubbe sırdaş;
Bülbül, gülün zülfünde değil de
Bağrında konaklasa mesrurca.