Zamanın Sınıfı Şiiri - Yücel Özkü

ZAMANIN SINIFI
Bir zil sesi dağılır koridora,
Sessizlik çöker sıralara,
Ama öğrenciler öğretmenin kalbinde kalır.
Tahtada silinen her iz,
Bir hatıraya dönüşür, usul usul saklanır.

Sıralar susar birden,
Sesler çekilir koridora,
Ama bir tebessüm yankı olur
Öğretmenin yorgun omzunda.

Defterler kapanır akşamla,
Kalemler bırakır sözü yarım,
Fakat her yazılan harf
Bir ömrün içinde tamamlanır.

Yıllar geçer, yüzler değişir,
İsimler rüzgâr gibi savrulur,
Ama bir bakış, bir ses, bir “hocam”
Kalpte kök salar, hiç unutulmaz olur.

Zil çalar, sınıf boşalır,
Hayat başka derslere savurur,
Ama öğretmenin kalbinde
Hiçbir öğrenci yok olup gitmez…
Hepsi bir ömür yaşar, durur.

Yücel ÖZKÜ
12 Nisan 2026/21:27