Yolun ortasinda Şiiri - Töre Hanım

​Rayların üzerinde akıp giden bir ömür gibi,
Yavaşça soğuyan bir bardak çayın yalnızlığındayım.
Gözlerim yolda, yüreğimde tanıdık bir sızı,
Etrafımda dumanlı dağlar, içeride yükü ağır bir sessizlik...
​Bazen gitmek ister insan;
Gözlerini kapatıp, dur durak bilmeyen bu gürültüyü susturmak,
Bir daha hiç dönmeyecekmiş gibi kapıyı çekip çıkmak ister.
Yüreğindeki o sızıyı valizine sığdıramadan,
Nereye gideceğini bilmeden...
Sadece yolun götürdüğü yere, rayların sesine sığınarak.
​Bir araftır kalmak, bir uçurumdur yürümek.
Zamanın ellerinde hırpalanmış bir ruhla,
Geçmişe gitse "YİTİK" koca bir ömür karşılar onu.
Kaybolan yıllar, yarım kalmış cümleler, sarkacında sallandığımız o eski sevdalar...
Ne yana dönsen bir hatıra kanar, neye dokunsan elinde kalır dünün enkazı.
Avuçlarında sadece sönmüş küllerin soğukluğu kalır.
​Önüne bakıp yeni bir sayfa açmak istersin,
Ama sisli bir tünel gibidir ilerisi.
Geleceğe gitse "BİTİK" bir umut bekler insanı.
Tükenmiş dermanlar, yorulmuş adımlar, daha doğmadan solan yarınlar...
Hangi limana sığınsan fırtınası önceden kopmuş,
Hangi yola sapsan sonu çoktan uçuruma çıkmıştır.
​Ne giden bir gemi kurtarır artık bu yorgun kalbi,
Ne de yeni bir şehrin yabancı kalabalığı sarar yaraları.
İçindeki bavul dünden kalma kırık dökük anılarla doluyken,
Hangi bilet seni senden uzağa götürebilir ki?
Adımların dünyayı dolaşsa da, gölgen hep aynı ağır kederi taşır.
Gittiğin her yere kendi fırtınalı gökyüzünü de beraberinde götürürsün.
​Sonunda anlarsın ki, kaçtığın yollar aslında seni yine sana çıkaran kör düğümlerdir.
Bir istasyon şefinin düdüğünde yankılanır çaresizliğin,
Kendi içine geç kalan bir yolcu gibi kalakalırsın rayların kenarında.
Ne geçmiş seni azat eder kollarından, ne gelecek kucak açar yorgunluğuna.
Sen sadece iki yokluğun ortasında, kendi sessizliğini besteleyen
Ve her kilometrede biraz daha eksilen bir göçmensindir bu hayatta.
​Ve o gün anlarsın ki,
Ne dün sarmalar seni şefkatle, ne de yarın derman olur sızına.
İki zamanın, iki devasa çaresizliğin arasında,
Uzayıp giden yolları izlersin sessizce.
Kendinden kaçarken bile, yine kendi yangınına doğru ilerleyerek...