Yolcu Şiiri - Ebubekir Aktaş

Uzun bir yoldayım, menzilim meçhul,
Adımlar yorgundur, yüreğim ezik.
Topraktan var oldum, toprağım ben kul,
Zamanın çarkında umutlar çentik.

Bir hancı misali dünyada durdum,
Gelenler geçiyor giden dönmüyor.
Sabrın tezgâhında düşleri kurdum,
İçimde yanan o ateş sönmüyor.

Dünyanın malına tamah etmedim,
Sevgiyle yoğruldum sevgiyle taştım.
Yolumu şaşırıp boşa gitmedim,
Aşılamaz denen dağları aştım.

Güneşin doğduğu ufka bakarım,
Bir huzur sarmalar yorgun bedeni.
Karanlık geceye ışık yakarım,
Beklerim yollarda çıkıp geleni.

2014