Dalıp gitsem yada bir şarkı dinlesem sen geliyorsun aklıma anlamsız...
Neden bilmiyorum içimi kalbimi kocaman bir acı kaplıyor nefes alamıyorum...
Biliyormusun herkes çok neşelisin kimse senle yaşlanmaz diyor gülüyorum...
Neden biliyormusun içimde kopan fırtıyanı saklamak acımı içime gömmek için...
Hani bir söz vardır çok gülen çok acısı olan insanmış derler benim gibi...
Bu gece sana gelmek istedim bir o kadar da korktum kapını çalmaya...
En son bana çık git demiştin bütün gözyaşlarımı içime gömüp gitmiştim...
Hayal dedim yanlış duydum dedim ama kendimi kandırdım şimdi olmadı yine...
Her yol her cadde beni senin sokağına götürüyor bir güç ihtiyacı var diyor...
Sen çoçukluğumdun hayallerimin baş mimarıydın bir anda enkaz altında bıraktın...
Gözümün gördüğü kalbimin sevdiği tek adamdın dili yalansız gönlü vefalı doğru olduğunu sandığımdın...
Nasıl inanmışım güvenmişim ya kalbim ya o nasıl sevdi seni böyle anlamıyorum anlayamıyorum...
Sana her gelişimde bir umut doğuyor içimde ama ya sonra sonrası hayal kırıklığı pişmanlık öfke...
Yıkıldım kırıldım da bir okadar da aklım öfke içinde kalbim ise uslanmayı bilmeyen yaramaz çoçuklar gibi...
Çoçukluğum geldi aklıma yaramaz laf dinlemeyen bir yanım vardı şimdi aynısını aklım ve kalbimde aynı...
Ne ağıtlar yaktım ne şiirler yazdım ne acı türküler söyledim geçmiyor içimdeki yangının...
Sen aydınlığım sığındığım limanım arkamda duran koca dağımdın...
Sen gittin ne aydınlığım ne limanım nede dağım kaldı alabora misali yıkıldı dağıldı...
Sanki sana kavuşmak için çabalıyor kalbim bitsin bu ayrılık diyor nefes alamıyor sanki...
Sen beni bırakıp gittin ya dünyam başıma yıkıldı güneşim söndü gülüm soldu...
Artık çok korkuyorum herkesten herşeyden nefes almaktan bile...
Yalana dönen dillerden iki yüzlü insan görünümlü şeytanlar dan..
Nede rahatlar biliyormusun yalan söylerken korkmadan...
Sen üzülmüşsün kırılmış sın kimin umrunda önemsizsin...
Bazen bu dünyaya ait olmadığımı ve bu dünyaya niye geldiğimi merak ediyorum...
Canım yanıyor yüreğim sanki alabora
Sen yoksun senden kalan bir hatıran
Her gece dilimde duamsın yeminimsin
Belki diyorum bugece gelir rüyalarıma
Bakıyorum sen gelmemişsin yoksun
Nerden başlasam bilmiyorum darmadağınık herşey...
Senden sonra toparlayamiyorum elim gitmiyor hiçbirşeye...
Yaşamak bile gelmiyor içimden sensiz çok yanlızım...
Biliyorum sana kavusmama az kaldı hissediyorum...
Bir gece rüyama gelsen ellerimi tutsan mesela sarılsan...
Bir gün aklına gelirsem boşver gitsin hatırlama
Zaten hatırlanacak ne bıraktın ki bizden geriye
Ne varsa yerle bir ettin enkaza döndürdün sen
Şimdi belki de yaban ellerde umurunda bile değilim
Üzdüğün kadar sende üzül benim gibi kahrol
Sus konuşma sessiz ol gürültü yapma hayal kırıklığım içimdeki tüm acılarım uyuyor uyandırma...
Zaten sen değilmiydin tüm acılara boğan beni düşünmeden kıran paramparça yapan sen değilmiydin...
Bu gece son gecemiz son defa bir aradayız son defa herşey yolundaymış gibi yapalım susalım her sese...
İçim acıyor tarifi olmayan bir halde sanki dünya yıkılmış altında ben ve bütün anılarım enkaz altında...
Ne güzel inandırdın beni sevdiğine bensiz hayatının olmadığına inandım körü körüne bağlı yaşadım sana...
Meğer ne kadar yanlızmışım kimsesiz yanındayız diyenler bile terketmiş beni ne zormuş oysa...
İnsanlara güvenmekle hata yapmışım en başta haketmeyen insanları sevip olmayan değeri vermişim...
Şimdi sevdiğime mi yanayım yoksa verdiğim değereme nereye kadar kırılıp dökülücem...
Yıllar geçse bile unutmıcam yüzler var affetmicem insanlar bazen unut diyorum olmuyor...
Öyle bir haldeyim ki ne gidebiliyorum nede kalabiliyorum olduğum yere çakılıp kalmışım...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!