Yasemin Güven Şiirleri - Şair Yasemin Güven

Kıyıya batmış bir gemi gibiyim terkedilmiş ve zincire vurulmuş misali...
Yavaş yavaş içten içe çürüyen bir haldeyim ne yağmur ne fırtına...
Yokluğunun kaçıncı günü bilmiyorum ne bir haber nede bir selam geldi senden...
Unutmaya çalıştıkca daha da çok düşünüyor aklım buralar seni...

Bana kızıyorlar seni bu kadar düşündüğüm ve üzüşdüğüm için...

Bayram geliyor sen yoksun bir abim yok artık..
Sen bırakıp gittiğinden beri geçmez oldum sokağından..
İlk başlarda sanki çıkıp gelicekmişsin gibi yolunu gözlerdim..
Sonradan anladım ki seni kara toprak almıştı benden...

Yerin dolmuyor yapamıyorum sensiz nefes alamıyorum...

Dışarıda deli fırtına damla damla yağmur ama benim içim alev gibi yanmakta...
Gecenin karanlığına mahkum olmuş gündüze hasret bırakılmış biriyim...
Hangi dalı tutsam yada kime elimi uzatdan hep yarıda kalmakta...
Günden güne farkettiğim şey tüm duygularımın öldüğü selası verildi...

Gidiyorum bu şehirden bu semtten kimsenin tanımadığı ve kırılmadığım yere...

Ben geldim sana anne biliyorum küstün kırıldın konuşmıcaksın belkide...
Sen konuşma ben konuşurum sen küçük kızını dinle saçımı okşa anne...
Çok yanlızım anne kimsem yok bazen ölmeyi çok istiyorum yanına alırsın diye...
Sahi alırmısın anne ben geldim desem kızım gelmiş der karşılarmısın beni...

Öyle bir haldeyim ki anne kırgın yorgun sanki ruhum bedenimden çıkmış gibi...

Ben hiç böyle olmamıştım ağlamaklı kırgın üzgün perişan bir halde...
Şimdilerde uyku uyuyamıyorum hep aklımda sen gelmek istiyorum ama yapamıyorum...
Her yanım alevler içinde sanki bir engel var aramızda biliyorum yaklaşamıyorum sana...
Sen küçük kardeşini özlemedin mi hasret kalmadınmı yoksa unuttunmu beni...

Karanlık odada dört duvar arasında nereye dönsem seni düşünür haldeyim..

Bugün sensiz geçen ikinci gün oldu sensizliğin canımı çok yakıyor...
Herşey boğazımda düğümleniyor canım çekiliyor sanki nefes alamıyorum...
Ben seni çok özledim senle gülüşlerimizi beraber oturup ettiğimiz sohbetlerimizi...
Keşke yanımda olsan sarılsan ve ben herşeyi unutsam senle saati zamanı...

Sen olmadan kokun olmadan geçmiyor hiçbişey boğazımda büyüyor lokmalar...

Bugünlerde çok üzgün duygusal ve bir okadarda isteksizim yaşamaya...
Yoruldum herşeyden herkesden kendi varlığımdan bile...
Sen yanımdayken çok mutlu olurdum zaman hiç geçmesin diye dua ederdim...
Ama şimdi yoksun çok uzaklardasın bir okadarda yakınımdasın...

Bir sabah kalktım sen yoksun yanımda aradım ama ne çare...
Yolunu bekledim geliceksin diye sonra gelmedin ben yine bekledim...
Kahvaltı hazırdım çay koydum en sevdiğin şeyleri hazırladım...
Evde herkes şaşkın şaşkın bana bakıyorlardı susuyorlardı...

İlk önceleri umursamadım heyecanla senin gelmeni bekliyordum....

Demir attım bitmeyen yanlızlığıma sensiz geçen yıllarıma geride ne varsa...
Sessizce gidiyorum aynı şehirlerde olmıcaz bir selamımız bile düşmicek birbirimize...
Herşeyi yakıp yıkıp gidiyorum içimde ne varsa söküp attım en derinliklere gömdüm...
Ne garip dimi vazgeçemem sandın sensiz yapamam yaşayamam sandın....

Sen kalbimi kırmaktan beni yok saymaktan inciltmekten hiç korkmadın...

Bugün bizden bahsedelim biraz senden biraz benden...
Beni nasıl yanlız bıraktığını boynu bükük bıraktığını...
Sensiz canımın nasıl yandığını sen olmayınca nefes alamadığımı...
Kalbimi yüreğimi kırdıklarını yerle bir ihsan ettiklerini anlatayım...

Şimdi sen konuş bana bensiz mutlumusun oralarda...