Yarım Kaldık Şiiri - Ali Saye

Mesele yoktu gülüm,
Herkes sever bir gün,
Ama herkes kalamaz.
Meselenin bir parasının devam etmesi,
Ağır gelse bile bırakmaması.

Mesele gönderiliyor...
Bir cümlede susmayı,
Bir bakışta kırılmayı öğrenmiş hâlinle.
Ben seni düşünürken,
Sen beni anlamamayı seçtin.

Biz dedim ki,
İki kişilik bir yalnızlığı çoğaltalım sandım.
Aynı acıya omuz verelim,
hayale uyanalım istedim.
Sen “biz” kelimesini
Hep tek hecelik sandın.

Sen bizi anlıyorsun gülüm,
Ben konuşmadığım zamanlarda bile
Kalbim bağırıyordu sana.
Sevdâmı değil sadece,
Bendeki seni duymadı.

Sevdim…
Yetmedi.
Sabri sevdim, yine olmadı.
Susmayı öğrenmişti,
ama susmak da yoktu.

Soldum gülüm,
Kimseye savaşmadan,
Gülüşlerimin arkasında.
Bir insan ne zaman solar bilir misin?
Sevdiği, onu görmediğinde.

Bak ayrılmak…
Kolay mı sandın?
Giden için belki.
Kalan için her gün
Aynı yerde uyanmak zor.

Kendime soruyorum,
Sonra sana…
Oldu mu istedin?
İçin rahat mı şimdi?
Mutlu musun bensiz?

Ben senden vazgeçmedim aslında,
Sadece ayrıcalıksız
Daha fazla kaybetmemek için durdum.
Bazı gidişler terkediş değildir,
kendini kurtarmaktır.

Sen kazandığını sandın,
Ben kaybettiklerimi saymadım.
Çünkü bazı hesaplarla
Kalple yapılmaz.

Şimdi adımı anlamıyorum mesela,
Ama izi duruyor.
Sesin yok belki de,
Ama sessizliğin hala çok konuşuyor.

Bir gün anlıyorsan gülüm,
Mesele yoktu…
Mesele gönderiliyor.
Mesele bizdik.

Ve biz,
Sen anlamadan
yarım kaldık.