Yanan Gönül Şiiri - Ebubekir Aktaş

Güneşin bağrında korlanır sızım,
Geceye sığınır dertli avazım.
Kış ortasında mı kaldı bu yazım?
Küllere karıştı yanıyor gönlüm.

Bir nehrin akışı gibi derinden,
Sarsıldı bu dünya sanki yerinden.
Yorulmuş bir kuşun kanatlarından,
Boşluğa süzüldü yanıyor gönlüm.

Hayalin karşıma dikilir her dem,
Yaralı ruhuma olmuyor merhem.
Sensizlik içinde biterken alem,
Sıladan çekildi yanıyor gönlüm.

Vuslatın rüzgarı esmez mi artık?
Bu hicran yarası kesmez mi artık?
Gözyaşım sel olup küsmez mi artık?
Umutla daraldı yanıyor gönlüm.