Yalnız mücadelesi Şiiri - Esmegül Toprak

### *Yalnız Mücadele*

Uğruna savaştım.
Sadece senin için değil, "biz" için savaştım.
Dişimi tırnağıma takıp direndim.
Herkes "bırak" dediğinde "hayır" dedim.
Herkes "değmez" dediğinde "o değer" dedim.
"Kaybetmeyeceğiz" diye avazım çıktığı kadar bağırdım karanlığa.
"Bizimkisi bambaşka" dedim.
Çünkü inanmıştım.
Çünkü senin gözlerinde bir ömür görmüştüm.
Çünkü sen "yanındayım" dedin.
Ben de sırtımı dayadım o söze.
Ve her şeye karşı, herkese karşı savundum seni.
Aileme karşı, arkadaşıma karşı, kendi aklıma karşı.

Geceler boyu ağladım.
Yastığım ıslandı, sabah sildim.
Kimse görmesin dedim.
"Güçlü dur" dedim aynadaki kadına.
Yıkıldım, kalktım.
Kırıldım, topladım paramparça parçalarımı.
Çünkü inandım.
Çünkü sen bir kere "sen benim her şeyimsin" dedin.
O bir cümle için bin kere öldüm, dirildim.
Sen yoruldum dediğinde ben daha çok sarıldım.
Sen uzaklaştığında ben daha çok koştum.
Meğer ben koşarken sen arkanı dönüyormuşsun.

Bir baktım ki...
Mücadelenin tam ortasında kalmışım.
Savaş meydanının tam göbeğinde yapayalnız.
Etrafımda cesetler, önümde duman, arkamda hiç kimse.
Ben kurşun yerken sen siperdeydin.
Ben "gel tut elimi, düşüyorum" derken
Sen "ben yoruldum" deyip silahını bırakıp gittin.
Ben "biraz daha" derken
Sen "artık yeter" deyip savaşı bitirdin.
Ama tek taraflı.
Benim haberim bile yoktu.

Meğer ben tek başıma savaşıyormuşum bu zamana kadar.
Meğer ben tek başıma inanıyormuşum "biz"e.
Meğer ben tek başıma kuruyormuşum hayalleri.
Meğer "biz" dediğim yerde sadece "ben" varmışım.
Sen figürandın.
Ben başroldüm ve aynı zamanda seyirciydim.

Şimdi ne mi oldu biliyor musun?
Savaş bitti.
Bayraklar indi.
Ama kazanan da yok, kaybeden de.
Sadece enkaz var.
Ve enkazın ortasında ben varım.
Yaralı.
Kanayan.
Ve yalnız.
Öyle bir yalnızlık ki...
Savaşırken bile bu kadar yalnız değildim.

🖋️ 💙💙Yk