18- Yek Şevek Şiiri - Ali Fırat Dicle

18-YEK ŞEVEK

Dengê te tev li şevê dibe, mîna bilûra dûr ku dengê wê dihêle.
Tiştek ku di hundirê min de didome, êşeke ku navê wê nizanim,
lê ez wê nas dikim.
Dema ku ez çavên xwe digirim, tu di hundirê min de zêdetir dibî.
Axê piştî baranê, pelên gulê, bayê ku li ser tenê te maye...
Hemû di te de dicivin. Û ez hêdî-hêdî dibim tu.
Destên min ne valahiyê, lê te digerin.
Çavên min li her goşeyekê bi te rast tên.
Bêrîyek mezin dibe di hundirê min de...
Bêdeng, lê nayê rawestandin.
Her çiqas şev dirêj dibe, tu hîn nêzîktir dibî.
Kenekeke te bes e,
û jiyana ku ez jê re “temen” dibêjim
ji cihê xwe diteqe.
Heger nefesa te bigihîje min...
Di hundirê min de agir pê dike.
Agirek ku bi nêrînên te mezin dibe.
Heyv dikeve ser porên te.
Şev çîroka te ji stêrkan re dibêje.
Ba mîna ku navê te ji bîr nekiriye, berdewam dubare dike.
Aliyê min ê çep benderek vekirî ye ji bo te.
Were...
Li perava dilê min winda bibe.
Yan jî şevekê, bê ku tu bixwazî, tu yê gazî min bikî bo xewna xwe.
04.12.1998