Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Serim verdim yoksa sırmı vermedim,
Varmı başka böyle dünya görmedim,
Her gün koştum insanlığa durmadım,
Veysel bu dünyadan üzgün gidiyor.

Nanköre nasihat versem ne fayda,

Kalksın gözlerinden perde,
Gelin nerde damat nerde,
Bu gün düğün varsa burda,
Vur davula ver coşkuyu.

Ağlar gelin zari zari,

Keskin bıçak konuşturur kasabı,
Tutar ise çıkarcının hesabı,
Bu işler ezelden beridir tabi,
Varsa paran fırsat sende söz sende.

Söz eden çok olur çınlar kulağı,

Bende bilmem ne ayaksın ne yolsun,
Şunu bilki yanar döner bir kulsun,
Nere gitsem nerde olursa olsun,
Sıra gelmez yalakçılar oldukça.

İşte güçte ne gezersin pavyonda,

Salla gitsin koca dünya düz ova,
Çalarak çarparak yaptın bir yuva,
Şükür edip Allah'a etmedin Dua,
Senin Azraile yüzün olmasın.

Ne yaparsan bu dünyada yaparsın,

Kendine hayırı yok banamı olsun,
Bende anlamadım sen nasıl kulsun,
Nedendir dostluğun gülleri solsun,
Seni görer senden kaçar yüreksiz.

Bozuk derim yüreksizin mayası,

Bir yandan gelen çok bir yandan giden,
Nerde hani bülbül dilli o Deden,
Ruhun çıkar gider kabire beden,
Zalim Dünya senden haz alan varmı.

Azgın nefis dertten dertlere saldı,

Adam değil hepsi kafadan hasta,
İnsan diyemezsin bunlara usta,
Maraşta çorumda çoktur sivasta,
Her nereye gitsen yobaz doludur.

Tek bildiğim yobaz yoldan sapanlar,

Bir acayip dünya yol geçen hanı,
Yaratan yüce hak seni ve beni,
Ne asıllar geldi geçti değildir yeni,
Herkes gelir gider dünya yol geçen hanı.

Kimi ağlar kimi güler neşeden,

Her zaman kal derim özüne pişkin,
Söylenen her söze inanma düşkün,
Allah bilir kıyameti be şaşkın,
Yüce Allah'tan başkasına inanma.

Olsada kıyamet Haktan alamet,