Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zalimler,zorbalar beyi beyidir,
Yalancı hainler sanki dayıdır,
Batsın dünya bence bundan iyidir,
İstemem gözüm yok ters dönsün dünya.

Ahkam kesilir üç kuruş parası olan,

Kıraçtır dağları soğuk suları,
Ölen öldü göçtü kalan sağları,
Viran olmuş bahçe bostan bağları,
Tokat Zile Çayır köyüm nerdesin.

Koyunlar melerdi kuzu melerdi,

Leş kargası gibi kokar soluklu,
Rüzgar vurmuş tufan vurmuş çalıklı,
Doğuştan defolu çoban kılıklı,
Telefonla rota verir sümüklü.

Çok ukala çok bilmişin kadısı,

On yedi ağustos da sene doksan dokuzda,
Suçun büyük başı bizdedir bizde,
Biz bıraktık bizi ateşte közde,
Taş üstünde taş kalmadı o sene.

Bilimciler Aya istasyon kurdu,

Bu dünyayı Allah yarattı asıl,
Adem baba Hava anadan nesil,
Gelen gelir giden böyledir usül,
Unutmada oku tarihe bir bak.

Geldi geçti sadrazamlar krallar,

Daha yeni çiçek açmış dalında,
Gezdirir aşığı sevda çölünde,
Bal damlıyor dudağında dilinde,
Taze ve tomurcuk güle kıyamam.

Ceylan gözlerini gözüme diker,

Serim verdim yoksa sırmı vermedim,
Varmı başka böyle dünya görmedim,
Her gün koştum insanlığa durmadım,
Veysel bu dünyadan üzgün gidiyor.

Nanköre nasihat versem ne fayda,

Kalksın gözlerinden perde,
Gelin nerde damat nerde,
Bu gün düğün varsa burda,
Vur davula ver coşkuyu.

Ağlar gelin zari zari,

Bende bilmem ne ayaksın ne yolsun,
Şunu bilki yanar döner bir kulsun,
Nere gitsem nerde olursa olsun,
Sıra gelmez yalakçılar oldukça.

İşte güçte ne gezersin pavyonda,

Salla gitsin koca dünya düz ova,
Çalarak çarparak yaptın bir yuva,
Şükür edip Allah'a etmedin Dua,
Senin Azraile yüzün olmasın.

Ne yaparsan bu dünyada yaparsın,