Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Geldi harman, hasat, bolluk, bereket,
Gördün bugünleri haline şükred,
Çalışkan köylümde çoktur marifet,
Güzel olur arpa, buğday zamanı.

Sıcak yaz güneşi vermiyor aman,

İnsan bedeninde insandan dönme,
Diyemezsin insan, ormandan inme,
Harmanlayıp aman geriye dönme,
Ezer insanları ayı Dursun'um.

Eğer ki duyarsa teneke sesi,

Aşkı kara sevda başımda duman,
Kalpte aşkı gizli dinlemez aman,
Gözleri gözüme geldiği zaman,
Yalanmı söyleyim bir hoş olurum.

Kara kaşı ceylan gözün beneği,

Huzur için boyun eğdim hayata,
Alışkınım kuru ekmeğe bayata,
Neden Aslan ininde kediler yata,
Ben kaçtıkça herşey üstüme üstüme geldi.

Gelen giden herkes dalımı budar,

Yiğit olur yiğitlerin ölüsü,
Olma nefse tutsak nefsin kölesi,
Olma üç kuruşla oldum delisi,
İyi düşün iyi önce adam ol.

Az vede çok yiyeceğin bir lokma,

Karanlığı yener zoru başarır,
Felaket gününde gözler yaşarır,
Aç doyurur açık örter aşlar pişirir,
Kara gün dostudur o gün KIZILAY

Koşar felakete zorlu olaya,

İnsanda gizlidir bin bir meziyet,
Durum kötü hal gidişat vaziyet,
Olur mu hiç kuldan kula eziyet,
Çok dünyada yola gelmeyen bencil.

Bele,ele,dile sahip olmaktır işin,

Akıllı, afacan kuzudan kuzu,
Bir görseniz sanki filim yıldızı,
İş yerinde şefimizin baldızı,
Nedeyim ki cennet gülüsün Cansu.

İsterisen sorsan ehli arife,

Hal perişan naçar hayat yürümez,
Ağlarım gözyaşım dinmez kurumaz,
Garip kaldım dostlar beni aramaz,
Beni böyle yapan kadere lanet.

Bir umuttur yarınları gözledim,

Bir melek sevdiysen gerisi gelmez,
Çektiğin sevdayı kimseler bilmez,
Aşk acısı çeken sürünür ölmez,
Ondurmaz güldürmez aşkın sancısı.

Mecnun leyla gibi atar çöllere,