Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Şu fani dünyada mecburu yaşar,
Bilerek haram yer çizmeyi aşar,
Yaşlanınca ölüm derdine düşer,
Asmayınca iki ayaklı rezil it ölmez.

Kul hakkı yer yapar hile hurdayı,

Zengin olan güvenir katı yatına,
Baldan tatlı gelir leşi itine,
İnsanlıkda düşmüş ayak altına,
Bu dünyada para olmuş ön plan.

Tilkilerse fırsat vermez çakala,

Bıktırdın usandırdın seni istemem,
Arkamdanda gıybet yapsan sus demem,
Bu kalbimde sana karşı duygu beslemem,
Özledikçe bu bağrıma taş bastım.

Sevgilide olsa aşkı kendinin olsun,

Park ve bahçeleri ağaç dibleri,
Halkın parasıyla dolmuş cepleri,
Bende asla sevmem böyle tipleri,
Hava atar park bahçeler maymunu.

Bu maymunlar erkek ile dişidir,

Saçları sırmaydı yanaklar aldı,
Gözümde gönlümde hep öyle kaldı,
Uyandım yataktan gözlerim doldu,
Dün gece ben seni rüyamda gördüm.

Kendimi bir ara cennette sandım,

Sağlığımda kör şeytana tapanlar,
Zıkkım geber deyip nispet yapanlar,
Çok bilmişler nankör sazan lapinler,
Ben ölünce gram gram yediler.

Sözün bilmez nankör arsız adiler,

Yapacağını yapar şeytan erinmez,
Beş para etmezle adam yerinmez,
Ne gerek telaşa yarın görünmez,
Yarın ne olacak zaman gösterir.

Haktan gelir çile hali yamana,

Geldi harman, hasat, bolluk, bereket,
Gördün bugünleri haline şükred,
Çalışkan köylümde çoktur marifet,
Güzel olur arpa, buğday zamanı.

Sıcak yaz güneşi vermiyor aman,

Asla güven etmem yanar dönere,
Orta yerden atar seni kenara,
Bak şu iki yüzlüdeki hünere,
Adam satan şerefsize lanet.

Dersin yaşı elli aklı başında,

Gerçeklere can çırpınır bedende,
Gelende yalancı dostum gidende,
Tok sözlülük bende çünkü nedende,
Ben ölünce sevinenler çok olur.

Azgın nesil tapkın şeytana puta,