Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yoksa paran akla kara seçilmez,
Paralının havasından geçilmez,
Hüzün çöker buruk gönlüm açılmaz,
Yanar içim alev alev köz kalır.

Yoksa paran herkes döner tersini,

Var mıdır dünyanın sonu,
Hayat,yaşam ilginç konu,
Akıllı insan bilir bunu,
Gelen şaşkın giden şaşkın.

Kalp kırmaz akıllı olan,

Fakir isen fakir,zengin isen zengin,
Bu dünyada bulunmasada dengin,
Böyle işler benim içimde yangın,
Garibe hâl hatır soran olmaz ki.

Hırsız karga değil şahinde olsan,

sözde insan olarak gelmiş dünyaya,
Yalan sözle girer bin bir boyaya,
Seni gördüm ben ısındım ayıya,
Sözde insan buna derler fırıldak.

Ne fark eder erkek ile bayanı,

Bozuk düzen bozuk terazi tartı,
En yakın dostlarım dönüyor sırtı,
Ne kadar zorlaştı yaşamın şartı,
Düşman belli değil dost belli değil.

Para hükümdardır çiziyor rota,

Nefsi başa bela olmuş kin tutar,
Küle yatar hırçın kedi kül yutar,
Uğursuz baykuşlar başımda öter,
Bu dünyada dürüst insan kalmamış.

Güvendiğin insan sırttan bıçaklar,

Ev değilde sanki düştüm sahraya,
Yemek diye zehir koyar sofraya,
Sabah kalkar başlar asra tafraya,
Karı değil sanki evde komutan.

Ağzı küfür dolu kısmeti kesik,

Seher oğlu telli oğlu barışmış,
Bir baktım ki koyun kurda karışmış,
Hayret karga ile baykuş görüşmüş,
Şairse gözünde hor mu şarapcı.

Sözlerim sitemim zalim zorbaya,

Üç yalaka bir deyyus bir araya gelince,
Meydan itlere kalır koç yiğitler ölünce,
Gidişat bu hal böyle durum böyle olunca,
Nokta nokta çocukları el üstünde tutulur.

Akşam olur gün batar sabah olur gün doğar,

Kepek tükenince vaden dolunca,
Fazla böbürlenme kendi halince,
Azrail gelipte kapı çalınca,
O kadar kolaymı ölümden kaçmak.

Al başına çal hamı hamamı,