Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dünya benzer bir kaptansız gemiye,
Ne gerek var yalana güldüm demeye,
Hiç güvenme hazineye gömüye,
Dünya boştur bir gün alır götürür.

Haktan kısmet sana nimet sunuşu,

Herkes sevgi saygı ile yaşardı,
Başa bir şey gelse herkes koşardı,
Merak eder idi derde düşerdi,
Dostluk daha güzel idi bir zaman.

Kimse meyil vermez idi çıkara,

Doğru olmak dürüst olmak hatamı,
Sen kimsinki çizeceksin rotamı,
Yalancıya bu şairin sitemi,
Batsın bu adalet bu düzen batsın.

Her zaman kuvvetli zayıfı vurur,

Uğrar isen nankörlerin köyüne,
Akıl almaz dünya keman yayına,
Gidersen zalimin huyu suyuna,
Bu Alemde senden iyisi olmaz.

Kimse sevmez seni doğru olursan,

Söz dinlemez çocuk çoluk torunlar,
Günden güne artar bitmez sorunlar,
Kâbus hayat umutsuzsa yarınlar,
Bu dünyaya neden geldim bilmemki.

Hiç kimseye yoktur kinim kibirim,

Hep kendini över aktan ak olur,
Durum belli söze ne gerek kalır,
Sıkışınca dar gününde yok olur,
Böyle de iki yüzlü insan olmaz ki.

Herkesden dost olmaz dostum demeyle,

Fakirlikden yoksulluktan arlanmam,
Dürüstlük gururum pekte zorlanmam,
Her parası olan adam değildir sanmam,
Gözüm gönlüm tokdur bu bana yeter.

Şükürdür bu günüme sanma naçarım,

Salla gitsin koca dünya düz ova,
Çalarak çarparak yaptın bir yuva,
Şükür edip Allah'a etmedin Dua,
Senin Azraile yüzün olmasın.

Ne yaparsan bu dünyada yaparsın,

Kendine hayırı yok banamı olsun,
Bende anlamadım sen nasıl kulsun,
Nedendir dostluğun gülleri solsun,
Seni görer senden kaçar yüreksiz.

Bozuk derim yüreksizin mayası,

Bir acayip dünya yol geçen hanı,
Yaratan yüce hak seni ve beni,
Ne asıllar geldi geçti değildir yeni,
Herkes gelir gider dünya yol geçen hanı.

Kimi ağlar kimi güler neşeden,