Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Boşversen kimseyi sen kendine bak,
Sana bir ayak gelene sen git üç ayak,
Hayırsız evlatı yola getirmez dayak,
Sen sen olda hiç kimseyi kınama.

Huysuzu kınarsan o huy sana geçermiş,

Düşünmeden kul hakkını yiyenler,
Binbir defa desen cahil ne anlar,
Bu dünyada varsa ölmem diyenler,
Haktan haktır herkes tadar ölümü.

Rahmetli Dedemden geriye kalan,

Gelen gelir Bir Gün gidenler gider,
Ne var ise Haktan gelirmiş didar,
Noksan akıl bitmez sanma gam keder,
Şunu bilki her şeyin bir sonu var.

Kâbus hayat şerit şerit filimdir,

Dünyayı yarattı bizi yarattı,
Kendinin nurundan bize nur kattı,
Daha neler neler var sanmaki bitti,
Her şeyi verende alanda Allah.

Canlıyı nimeti çok ganimeti,

İçten hesat içten elinde şerri,
Kendi konuştuğundan olmaz haberi,
Beslersen kargayı gözünü oymaktır kâri,
Hem garipsin hemde büyük dillisin.

Hep yalandan ağlar gözleri nehir,

Acı gerçekleri var mdır bilen,
Varsa günahıyla gidermiş ölen,
İnsanlıktan başka gerisi yalan,
Dünya fanide olsa insan asil olmalı.

İnsandır dünyada en güzel varlık,

İnternet faceden sessiz geceden,
Nedir bimem garip halin nice eden,
Anladım halini tek bir heceden,
Çağla kardeş neden kendin üzdün sen.

Dünya fani sür eşeği bozkıra,

Gel kendine gel sen kendini yorma,
Bir sözün üstünde bin defa durma,
Anlamaz hal hatırdan soruda sorma,
Cahile nasihat versende boşa.

Cahildir kabadır hemde çok bilmiş,

Kimisi sürer sefa kmisi çeker cefa,
Görünen gerçekleri kaldırdı rafa,
Dünya tarihinde daha ilk defa,
Çaldı çarptı hırsız yine aklandı.

Suçsuz masum o insanlar gün sayar,

Bir an çocukluğa gitti düşerim,
Yalan dünya seni durmaz taşlarım,
Allah'ım sen affet günah mı işlerim,
Benide bir daha doğursan anam.

Baba unutulmaz o da baş tacı,