Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kendini ağır günahlardan sakındır,
Ölüm bir anlıktır her an yakındır,
Dünyanın tapusu Yüce Hakkındır,
Seninse kabirden başka neyin var.

İşin rast gelmezse ters döner çarktır,

Sonu ölüm ne kadar yaşarsan yaşa,
Can veren Allah'tır ağaca taşa,
Gerçeği görmeden aldanma boşa,
Bu dünyadan başka bir dünya var mı?

Ne güzel bir dünya derya denizler,

Neden beni aptal yerine koydun,
Yüze güldün sonra gasp edip soydun,
Öcede sonrada zaten sen buydun,
Başka sözüm yoktur sana diyecek.

Ne deyimki Allah versin müstahın,

Çoktur bu alemin katı kabası,
İsterse olsun anasıyla babası,
Ne zaman bilinir insanın hası,
Damarına dokununca belli olur.

Çoluk çocuk örnek evdeki karı,

Yazık insanlıktan geri kalana,
Şaşırırım gerçek cahil olana,
Kendi bile bile koşar yalana,
Her halinden belli olur cahiller.

Kendini adamış yalan yüküne,

Barışmak yerine kalpler kırarız,
Dünya fani kendimizi yorarız,
Nedense eski bayramları ararız,
İçime hüzün çöker bayram sabahı.

İsyanım dünyaya hayırsız dosta,

Düşman mı dost mudur anlayamadım,
Bu garip gönlümü şenleyemedim,
El gibi günümü günleyemedim,
Ben ölürsem kardeşlerim gelmesin.

Yoktur hiç kıymetim yok hasiyetim,

Dünya benzer bir kaptansız gemiye,
Ne gerek var yalana güldüm demeye,
Hiç güvenme hazineye gömüye,
Dünya boştur bir gün alır götürür.

Haktan kısmet sana nimet sunuşu,

Tren kalktı kalkacak ha gitti ha gidiyor,
Kondüktor el sallıyor öbür treni bekle diyor,
Cıvıl cıvıl insanlar hep acele ediyor,
Tren senide alır Haydarpaşa garından.

Her yirmi dakikada gelip geçer bir tren,

Çakul çukur yola yaptılar yama,
Rast gelmedik adam gibi adama,
Gerçeği söylerim gitsem idama,
Duy sesimi belediye reisi.

Gidende gelende terkedip kaçar,