Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Doğru olmak dürüst olmak hatamı,
Sen kimsinki çizeceksin rotamı,
Yalancıya bu şairin sitemi,
Batsın bu adalet bu düzen batsın.

Her zaman kuvvetli zayıfı vurur,

Uğrar isen nankörlerin köyüne,
Akıl almaz dünya keman yayına,
Gidersen zalimin huyu suyuna,
Bu Alemde senden iyisi olmaz.

Kimse sevmez seni doğru olursan,

Söz dinlemez çocuk çoluk torunlar,
Günden güne artar bitmez sorunlar,
Kâbus hayat umutsuzsa yarınlar,
Bu dünyaya neden geldim bilmemki.

Hiç kimseye yoktur kinim kibirim,

Hep kendini över aktan ak olur,
Durum belli söze ne gerek kalır,
Sıkışınca dar gününde yok olur,
Böyle de iki yüzlü insan olmaz ki.

Herkesden dost olmaz dostum demeyle,

Fakirlikden yoksulluktan arlanmam,
Dürüstlük gururum pekte zorlanmam,
Her parası olan adam değildir sanmam,
Gözüm gönlüm tokdur bu bana yeter.

Şükürdür bu günüme sanma naçarım,

Yalanlara dört ayakla direnir,
Ağa,patronuna şefe yaranır,
Kalbi hesat iyi huylu görünür,
Yalan satar iki ayaklı gazete.

Dedikodu yalan haber ajansı,

Şimdi söylüyorum dostum ben bana,
Dünyada herkesi doğuran ana,
Her zaman takıldım kaldım ben şuna,
İyilikte kötülükte insandan geçer.

Gün gelir ölümle dünyadan göçer,

Takyayla sarukla Dini koruma,
Yeterki sen el uzatma harama,
İlimi irfanı böyle arama,
Kalpten geçer ilim irfan sendedir sende.

Yol alırsın Allah Allah diyerek,

Nankör babamda olsa etmem ki minnet,
Sen kendini Allah'ın hoş kulu zannet,
İnsanın elinde cehennem cennet,
Görmediğim Hiç bir şeye inanmıyorum.

Eğer ki dünyaya gelmekse suçun,

Arkadan kuyu kazar yüze gülenci,
Dedikodu yalan dolan plancı,
Küçüğüde yalancı büyüyüde yalancı,
Bu dünyada hiç kimseye güven kalmamış.

Bugün bir söylersin yarın o olur elli,