Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dost zannedip cahil dosta yanandım,
Her olur olmazı adam sanandım,
Bende şunu bildim şuna inandım,
Şerefsizde şerefsizlik marifet.

Ne yapsanda hiç değişmez huyunu,

Bir sevda var bitmez ne diyem sonsuz,
Der idim bir zaman yapamam sensiz,
Şimdi ise değişti imansız dinsiz,
En sonunda şeytan girdi evime.

Kum fırtına Leyla Mecnun sahrası,

Gururum zedeleyenle beni incitenle,
Benim işim olmaz şeytanla cinle,
Önce adam ol bilhassa senle,
Bende söz kanundur senle barışmam.

Şubat ayı sonuydu aşure ayıydı,

TC kalktı gezi parkı yıkıldı,
Dur dedi halk meydanlara döküldü,
Nasıl bir gidişat nasıl akıldı,
Memlekette satılmadık ne kaldı.

Sebeb nede cebiimize göz diktir,

Şeytana uyar yoldan sapar,
Boş meydanda horan teper,
Lanet namert eli öper,
Say say bitmez deyyusları.

Yoktur adam gibi adam,

Aç değildir açık değildir bilinen,
Düşürür seviyeyi küçük dilinen,
Gelirsin gidersin bir gün salınan,
Yarını boş ver sen bu güne bak.

Öküz ne anlarki çünkü yer saman,

Dar gününde kimse bakmaz yüzüne,
Karşılıkta veren olmaz sözüne,
Dertler bitmez yol alırsın hüzüne,
Dar gününde hal hatır soran olmaz ki.

Görür gözün şaşırırsın şaşarsın,

Belli insim cinsim soyum,
Ben böyleyim değişmez huyum,
Hayat buysa bende buyum,
Ulandığı yerden kopsun.

Duy sen beni duy be sürtük,

Fırça atar bana hep afra tafra,
İşi gücü sade sıkı palavra,
Fırtınada dönse düz gelir sahra,
Kim tutarki seni vay Ali ustam.

Ağzında sigara elinde mala,

Merak ediyorsan tarihe bir bak,
Her Türk çoçuğunun alnı açık yüzü ak,
Gece gündüz her akşam ve her sabah,
Ölsede unutulmaz Türk'ün destanı.

Kışta fırtınada tipi doluda,