Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ancak Gerçekleri gören farkeder,
İnsan olan insanlığa can adar,
Bir yaşından yetmiş yaşına kadar,
Hiç değişmez öküz yine öküzdür.

Kursaksızdır dost düşmanı bilemez,

Dünya geniş ama sanamı dardı,
Herkese hoşgeldin dedi hal hatır sordu,
Senle benim aramda birşeymi vardı,
Hoş geldin deseydin ölmezdin Özgür.

Parmağına kimler diken batırdı,

Dünya fani dünya dost dostu özler,
Ne diyemki bu çağda nankörüz bizler,
Gerçekçi Şairden gerçekçi sözler,
Bitmiş sevgi saygı ölmüş insanlık.

Yazıktır dost dostu arkadan vurur,

Şükür olsun bende Allah kuluyum,
Dostlarım kim düşmanım kim biliyim,
Yıkılmadım daha sanma ölüyüm,
Çıkar ahım sana kalmaz akıllı.

Ölmezki insanlık insan olana,

Zalim zorbaların fırsat kapısı,
Sanki onların bu dünyanın tapusu,
Düşman oldu dostlarımın hepisi,
Şans kaderim gülmeyince gülmüyor.

Hainlerin rast geliyor her işi,

Sağına soluna bir bak,
Durup alsan nolur bunak,
Hey sonradan görme dönek,
Kaldırımlar şahit oldu.

Bugün bana yarın sana,

Tesadüfen çıktım baktımki yola,
Üç tane yalaka gezer kol kola,
Lanet berbat düzen gözün körola,
Üç tane yalaka rezile bakın.

Üçü Çayorovada ikisi köyde,

Suçlular ak olmuş suçsuzlar madur,
Hak Adalet terazi tartı bumudur,
Umrunda değil istersen kudur,
Gidişatı bozuk düzensiz Dünya.

Şercilerle şer yoluda yürürsün,

Bu dünyada dürüst olsam ne ne fayda,
İki ayaklı tilkilerin gözü hep ayda,
Çok yaşadım gördüm şehirde köyde,
Eşim dostum isteyenim yok benim.

Şahin dediklerim karga çıktılar,

Bir ahbapımız var sancak tepede,
Geldi bizi karşıladı kapıda,
Dost dostu bırakmaz kışta tipide,
Örneği sancak tepede var Ergün Yılmaz.

Gül dalında diken olup bitene,