Görmeyince var demenin yoktur gereği,
Yüce Allah bu dünyanın direği,
İnsan olan gerçek söyler varsa yüreği,
Cennet cehennemi gören varmıdır.
Asıl cennet cehennemse kalbimde,
Değeri kıymeti kalpteki sevgi,
Ateşi köz eder sönmeyen duygu,
Yanar kara sevdam aşk öyle şeyki,
Rüzgarla savrulmuş küle benziyor.
Cennet bahçelerde güllere bürür,
Göz açtım dünyada kendimi buldum,
Bende herkes gibi bir garip kuldum,
İyiyi kötüyü sonradan bildim,
Gül ile dikeni ayıramadım.
Taş dolaşsın bu dünyanın çarkına,
Çıktım zivaneden döndüm deliye,
Ben razıyım haktan gelen çileye,
Çok çile çektirdin sen bu köleye,
Yedin beni yedin katilsin dünya.
Bu garibi türlü hayale saldın,
Suçsuzlara suçlu gözüyle bakar,
Durduk yere masum yuvalar yıkar,
Saray olsa Cennet olsa ne çıkar,
Eğerki böyleyse yıkılsın dünya.
Aslan yuvasında çakal yatıyor,
Kendi iki ayaklı yılan olduğunu bilmez,
Anlamaz dinlemez imana gelmez,
Hesatın içindeki şeytan ölmez,
Yılanın içinde yılanı gördüm.
Yalanları ile kendini süsler,
Parası olanda çok olur akıl,
Yok ise üç kuruş yoksa para pul,
Ömür boyu hep olursun kula kul,
Neylesin garibim ne yapsın yoksul.
Nere gitse engel çoktur önünde,
Nerde kaldı eski adet töre anane,
Dur yavrum yapma de derki sanane,
Gider rezil kepazelik yönüne,
Zamane evladı çıkmış çividen.
Küçük büyük demez hepten çeker ret,
Hırsız karga dam başında ötüyor,
Aslanında ininde kedi yatıyor,
Zalim olan mülküne mülk katıyor,
Fırsat şimdi zalimlerin elinde.
Benim gibi garipler kalır geride,
İnsan çeşit çeşit yer damar damar,
Arsızın suratına vursanda şamar,
Vursana Eşşeğe altından semer,
İşte bu kadarda yüzsüz insanlar.
Yanar döner görür ise balyayı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!