Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bazen kalpler kırar ahmak anlamaz,
Sadece gamsızlar derine dalmaz,
Zalim dünya sana banada kalmaz,
Bir gün ölüm benide alır götürür.

Yaşım kırkbir ömür geldi yarıya,

İki ayaklı şeytandan ne beklenir,
Kin kibirin gölgesine saklanır,
Küçüğünü sevmez büyüğüne diklenir,
Bir insanda Allah korkusu yoksa.

İnanki güneş olsa kimseye doğmaz,

Dert çile geçim telaş gözüm açtırmaz,
Kanat kırık garip kuşu uçturmaz,
Günler aylar yıllar geçer hiç durmaz,
Beyhude dünyada akılmı kaldı.

Eş dost bile anlamyor halinden,

Böbürlenen insanlardan uzak kal,
Neden pişman olup dizlerine çal,
Gitde ehli kamillerden akıl al,
Akıllı insanın hali başkadır.

Her insana ne gerek var minnete,

Anamdan doğunca senle tanıştım,
Akıl verdim akıl aldım konuştum,
Şaştım bu haline iyiden şaştım,
Hem fani hemde boş anlamsız dünya.

Cirit atar tilkilerle çakallar,

Güzel başkentimiz şirindir şirin,
Türkiyede olan biten her sorun,
Bilmem ne olacak sonumuz yarın,
Kaderimiz senden geçer Ankara.

Çankaya meclisde büyük başları,

Para,mal,mülk diye çırpınıp durdun,
Aldın mirasımı ne aradın ne sordun,
Beni Tokat Zile Çayır Köyünden sürdün,
Ben sana hakkımı helal etmedim.

Kardeş dedim abi dedim inandım,

Fakir isen yoksa paran çok çetin,
Kimsenin yanında olmaz kıymetin,
Maskarası olursun salakana itin,
O garip halini görende olmaz.

Sana bakıp seni dışlar soysuzlar,

İçindeki kurdu dışına vurmuş,
Kendini beğenmiş çırıpınıp durmuş,
Bence derler böylelere kudurmuş,
Nerde ne ararsın halamın bubuk.

Adı Hümmet soyadı Akgül solaklı,

Haziranda gelmiştik hep beraber,
Sonbaharda geçtin gittin ne haber,
Benim için dürüstlük çok müteber,
Harbi çocuk yanlış bilmez Muhammed.

Sanki iş yeri değil de gittik askere,