Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İnsan çeşit çeşit yer damar damar,
Arsızın suratına vursanda şamar,
Vursana Eşşeğe altından semer,
İşte bu kadarda yüzsüz insanlar.

Yanar döner görür ise balyayı,

Yerini bil biz insanız sonuçta,
Hain seni görüyorsa en uçta,
Eğer dostum yoksa elde avuçta,
Sen sen olda zalimlere eğilme.

Dün dünde kalmıştır yarınlara bak,

Kimse kısmetinden fazla yiyemez,
Ben ağayım ben paşayım diyemez,
Yüce Allah'tan gelene engel koyamaz,
Zaten olan olur günü gelince.

Vade yeter ecel gelir can ölür,

Cahiller kendini görüyor ayda,
Adam adam değil ise ne fayda,
Gözüm gönlüm yoktur handa sarayda,
Her şeyin bir zamanı ve yeri var.

Akıl bir rotadır varsa olana,

Şaştım dünya şaştım haline şaştım,
Akıl verdim akıl aldım uğraştım,
İyi kötü gerçeklere ulaştım,
Dünya dönse adam olmaz zibidi.

Burnunda hızması kulakta küpe,

Huylu şaşmaz gider kendi huyunca,
Adam adam olmaz ömrü boyunca,
Sade bende şunu derim duyunca,
Uyuz köpek adam olsa ne yazar.

Böbürlenir durur beni görünce,

Sinir stres gece gündüz yatamam,
Eski günlerimi hiç unutamam,
Taktım kafayı ben kendimi tutamam,
Nedense ağlamak gelir içimden.

Aklar eksik olmaz oldu saçımdan,

Bu kadar kolaymı günah işlemek,
Nasılda olur bir insamı dışlamak,
Namert tutup Mert insanı taşlamak,
Ben sizi Allah'a havale ettim.

Derinlere insem neler var daha,

Bazen kalpler kırar ahmak anlamaz,
Sadece gamsızlar derine dalmaz,
Zalim dünya sana banada kalmaz,
Bir gün ölüm benide alır götürür.

Yaşım kırkbir ömür geldi yarıya,

İki ayaklı şeytandan ne beklenir,
Kin kibirin gölgesine saklanır,
Küçüğünü sevmez büyüğüne diklenir,
Bir insanda Allah korkusu yoksa.

İnanki güneş olsa kimseye doğmaz,