Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yılan gibi kıvrım kıvrım sürünür,
Gizli gizli gölgelere bürünür,
Dosta iki adım gelmez erinir,
Her halinden belli olur sümsükler.

Çok konuşur seviyeyi düşürür.

Şeytan ben ağayım derken,
Dünya geniş iken darken,
İki ayaklı şeytan varken,
Senin işin rast gelmez ki.

Hal gidişat bozuk temel,

Seni kaymaklara bala belerim,
Allah seni bana yazsın dilerim,
Mecnun olur arkan sıra melerim,
Ceylan gözlüm sen herşeye layıksın.

Bilmiyorum sen kimlerin yârisin,

Her yer sahte softa doldu,
Çoktur arsız mertlik öldü,
Dostlarım bize ne oldu,
Sonumuz mu geldi yoksa?

Boş teselli kendin kandır,

Gider Ata'sının izinden dönmez,
Düşmanı kovmadan cebheden inmez,
Yenilgiyi kabullenmez içine sinmez,
Türk Doğar Türk ölür Türkün çocuğu.

Kutlu bayramlarda yapar şenliği,

Ben pitbul bilirdim pitlbuldanda öte,
Akıl almaz iki ayaklı toroman ite,
Fırsat verme böyle rezil ibrete,
Sessizce ısırır kaçar toroman.

Bunun gibi çalıp çarpıp yiyemem,

Bir kudret vardırki şahlanan atta,
Sevgililer günü on dört şubatta,
Dünyayı verseler değişmem hatta,
Kalbimde özelsin varlığın yeter.

Gülden gülsün çiçeklerden çiçeksin,

Her karnı tok olan değildir zengin,
Sen birde ona sor yüreği yangın,
Bekle bitmez çile zor gelir son gün,
Fakir ve yoksulun zordan zor işi.

Zengin olan harcamaya yer arar,

Kapandı kısmetim bağlandı kolum,
Girdi bir çıkmaza rast geldi yolum,
Düşünürüm ben ne çileli kulum,
Beni bu hallere atan utansın.

Döner kendi halinde değirmen taşı,

Üç günlük ömrümü düşürdü bire,
Çile hayat sonum gidecek nere,
Dırdır eder çene durmaz bir kere,
Bu dünyada nerden çıktın karşıma.

Fakirde olsam ben memnunum halimden,