Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Seviyorsam kalpten kimseye vermem,
Vakti geçmiş solmuş gülü hiç dermem,
Güzeller bir güldür severim durmam,
İncitmem tomurcuk gülü koklarım.

Has güller kalbimin köşkünde açar,

Dünya derler herkes geçer buradan,
Elbet vardır yeri göğü yaradan,
Varsa inat edip hüküm yürüden,
İnkârcının iki gözü kör olur.

Yüce Allah bir takarsa kafayı,

Kimse anlamaz dertlilerin derdinden,
Kediler Aslanı kovar yurdundan,
Düşünürüm her olayın ardından,
Ne kadar zor insanlarla uğraşmak.

Yoktur gam kederi yoktur tasası,

Gider Ata'sının izinden dönmez,
Düşmanı kovmadan cebheden inmez,
Yenilgiyi kabullenmez içine sinmez,
Türk Doğar Türk ölür Türkün çocuğu.

Kutlu bayramlarda yapar şenliği,

Ben pitbul bilirdim pitlbuldanda öte,
Akıl almaz iki ayaklı toroman ite,
Fırsat verme böyle rezil ibrete,
Sessizce ısırır kaçar toroman.

Bunun gibi çalıp çarpıp yiyemem,

Bir kudret vardırki şahlanan atta,
Sevgililer günü on dört şubatta,
Dünyayı verseler değişmem hatta,
Kalbimde özelsin varlığın yeter.

Gülden gülsün çiçeklerden çiçeksin,

İnsanlıktan yohsun yüzde yüz muaf,
Şairin sözleri gelmesin tuaf,
Kendini uyanık görürsün sen saf,
Sende bir kelime yazda görelim.

Sen kimsin benimle gır gır geçersin,

kırdın kanadımı kırdın kolumu,
Hep aldın elimden olan dolumu,
Ters yöne ve sarpa sardın yolumu,
Yakıştımı sana yazık değilmi.

Unuttun insanlığı sevdin parayı,

Şu geniş dünyayı fazla daratma,
Kaprislere girip sorun yaratma,
Çok bilmişlik yapıp çokta sırıtma,
Her şeyin vakti zamana bırak.

Sana düşman dökülenler dilinden,

Sandal gemi arada bir yan yatar,
Balıklar zıplıyor martılar öter,
Bak şu güzelliğe cana can katar,
Cennetten bir parça gördüm bu sabah.

Marmara denizi bu sabah durgun,