Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İnsanlıktan yohsun yüzde yüz muaf,
Şairin sözleri gelmesin tuaf,
Kendini uyanık görürsün sen saf,
Sende bir kelime yazda görelim.

Sen kimsin benimle gır gır geçersin,

kırdın kanadımı kırdın kolumu,
Hep aldın elimden olan dolumu,
Ters yöne ve sarpa sardın yolumu,
Yakıştımı sana yazık değilmi.

Unuttun insanlığı sevdin parayı,

Şu geniş dünyayı fazla daratma,
Kaprislere girip sorun yaratma,
Çok bilmişlik yapıp çokta sırıtma,
Her şeyin vakti zamana bırak.

Sana düşman dökülenler dilinden,

İş var dedi bana onbeş gün önce,
Olmaz bu kadarda ince düşünce,
Söz kanunsa adam satılmaz bence,
Üç dakikada beni sattı koreli.

İnsan nüspettesi maymun surattan

Yüzü yırtıklarda yoktur namus ar,
Bu zamanda çok zibidi çok davar,
Benim sözlerime demeyin ne var,
Kopmuş bu Dünyanın çivisi kopmuş.

Ulu orta yerde bak hele aşka,

Ya gayet akıllı ya da dengesi bozuk,
Nedir ki bu halin üzgünüm yazık,
Birazcık gözünü açsana ezik,
İnsan bu kadar da kör olamaz ki.

Benim bildiğim insan yerli yerinde,

Varsa paran arkan sıra dönerler,
İsmin dilden düşmez hergün anarlar,
Adamda olmasan adam sanarlar,
Fakir isen kimse seni tanımaz.

Varlığında ağa paşa olursun,

Dost sosta eş eşe canını adar,
Yeşerteyim derken dalını budar,
Bir sabır iki sabır nereye kadar,
Kendisi kocadı benide kocattı.

Mecbur hayat mecbur olduk dünyada,

Derde dermanı ancak Yüce Allah Çalar,
Ağlarsa anam ağlar gözleri dolar,
Düşmanlar oh çeker dostlarım güler,
İşte o zaman geniş dünya dar gelir.

Durumun iyi olursa çok olur yiyen,

Var günümde beni bağrına bastı,
Kaçtı dar günümde selamı kesti,
Boğazı büyüğün olmazki dostu,
Leş peşinde gezen itten dost olmaz.

Bir zaman köşe bucak beni arardı,