Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kimse anlamaz dertlilerin derdinden,
Kediler Aslanı kovar yurdundan,
Düşünürüm her olayın ardından,
Ne kadar zor insanlarla uğraşmak.

Yoktur gam kederi yoktur tasası,

İş var dedi bana onbeş gün önce,
Olmaz bu kadarda ince düşünce,
Söz kanunsa adam satılmaz bence,
Üç dakikada beni sattı koreli.

İnsan nüspettesi maymun surattan

Yüzü yırtıklarda yoktur namus ar,
Bu zamanda çok zibidi çok davar,
Benim sözlerime demeyin ne var,
Kopmuş bu Dünyanın çivisi kopmuş.

Ulu orta yerde bak hele aşka,

Ya gayet akıllı ya da dengesi bozuk,
Nedir ki bu halin üzgünüm yazık,
Birazcık gözünü açsana ezik,
İnsan bu kadar da kör olamaz ki.

Benim bildiğim insan yerli yerinde,

Varsa paran arkan sıra dönerler,
İsmin dilden düşmez hergün anarlar,
Adamda olmasan adam sanarlar,
Fakir isen kimse seni tanımaz.

Varlığında ağa paşa olursun,

Dost sosta eş eşe canını adar,
Yeşerteyim derken dalını budar,
Bir sabır iki sabır nereye kadar,
Kendisi kocadı benide kocattı.

Mecbur hayat mecbur olduk dünyada,

Derde dermanı ancak Yüce Allah Çalar,
Ağlarsa anam ağlar gözleri dolar,
Düşmanlar oh çeker dostlarım güler,
İşte o zaman geniş dünya dar gelir.

Durumun iyi olursa çok olur yiyen,

Var günümde beni bağrına bastı,
Kaçtı dar günümde selamı kesti,
Boğazı büyüğün olmazki dostu,
Leş peşinde gezen itten dost olmaz.

Bir zaman köşe bucak beni arardı,

Yılan gibi kıvrım kıvrım sürünür,
Gizli gizli gölgelere bürünür,
Dosta iki adım gelmez erinir,
Her halinden belli olur sümsükler.

Çok konuşur seviyeyi düşürür.

Şeytan ben ağayım derken,
Dünya geniş iken darken,
İki ayaklı şeytan varken,
Senin işin rast gelmez ki.

Hal gidişat bozuk temel,