Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Derdi bitmez kimi dertle dalaşır,
Kimileri emeline ulaşır,
Nasıl bir dünya bu neye çalışır,
Yangın yeri gibi dünya acayip.

Çeke çeke gelmişim kırk yaşına,

Tokat zile çayır köyüde memnun etmedi,
İbişe kocaeli çayırovada yetmedi,
Hep çalıştı gece gündüz yatmadı,
Doymak bilmez ibiş geldi gidiyor.

Hesat kalpli işi yüzlere gülmek,

Örnek evladında olsa karında,
Şeytan tüyü vardır bunun sırında,
Bu günde güvenme satar yarında,
Eğerki bir insan olursa bencil.

Onu kendinde nefsi eğlemez,

Kurtlar kocayınca itlerin meydan,
Ne yapsanda yalka vaz geçmez huydan,
Hayat kağnısını çıkarır raydan,
Üç beş çapulcuyla düzen olur mu.

Ben korkarım yere bakan yılandan,

Dostlar bal yapacak arıyı bilirler,
İyi günde neyin varsa alırlar,
Dar gününde acımasız olurlar,
Şaşkın şaşkın döner durur garip kuş.

Görür güler geçer senden haz almaz,

Atma satma dostu bırakıp gitme,
Önce adam ol aç gözünü köretme,
Vardır ölüm hal hatırı sor etme,
Dostluk budur dosta giden yol budur.

Sahte dostlar umursamaz hep satar,

Balda aksa balda tastan tabaktan,
Ne akşamdan haz alırım nede sabahtan,
Hergün başka başka olur kurtulmam şoktan,
İnsanlar acayip dünya acayip.

Para pulla adam adammı olur,

Sarayında köşkünde olsa tınlamam,
Haksız kim olursa olsun yanlamam,
Bir şey anlamadım dahada anlamam,
Dünya gözü olanın olsun istemem.

Neyi kastedersin istemem derken,

Huylu şaşmaz gider kendi huyunca,
Adam adam olmaz ömrü boyunca,
Sade bende şunu derim duyunca,
Uyuz köpek adam olsa ne yazar.

Böbürlenir durur beni görünce,

Sinir stres gece gündüz yatamam,
Eski günlerimi hiç unutamam,
Taktım kafayı ben kendimi tutamam,
Nedense ağlamak gelir içimden.

Aklar eksik olmaz oldu saçımdan,