Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Herkes sevgi saygı ile yaşardı,
Başa bir şey gelse herkes koşardı,
Merak eder idi derde düşerdi,
Dostluk daha güzel idi bir zaman.

Kimse meyil vermez idi çıkara,

Doğru olmak dürüst olmak hatamı,
Sen kimsinki çizeceksin rotamı,
Yalancıya bu şairin sitemi,
Batsın bu adalet bu düzen batsın.

Her zaman kuvvetli zayıfı vurur,

Söz dinlemez çocuk çoluk torunlar,
Günden güne artar bitmez sorunlar,
Kâbus hayat umutsuzsa yarınlar,
Bu dünyaya neden geldim bilmemki.

Hiç kimseye yoktur kinim kibirim,

Hep kendini över aktan ak olur,
Durum belli söze ne gerek kalır,
Sıkışınca dar gününde yok olur,
Böyle de iki yüzlü insan olmaz ki.

Herkesden dost olmaz dostum demeyle,

Fakirlikden yoksulluktan arlanmam,
Dürüstlük gururum pekte zorlanmam,
Her parası olan adam değildir sanmam,
Gözüm gönlüm tokdur bu bana yeter.

Şükürdür bu günüme sanma naçarım,

Uğrar isen nankörlerin köyüne,
Akıl almaz dünya keman yayına,
Gidersen zalimin huyu suyuna,
Bu Alemde senden iyisi olmaz.

Kimse sevmez seni doğru olursan,

Ev değilde sanki düştüm sahraya,
Yemek diye zehir koyar sofraya,
Sabah kalkar başlar asra tafraya,
Karı değil sanki evde komutan.

Ağzı küfür dolu kısmeti kesik,

Gider gelir her gün durmaz dert yanar,
Ağlar sızlar herkes onu dost sanar,
Hain hainliğini unutmuş mazlumu kınar,
Rezilde etsen iki yüzlü utanmaz.

Yanar döner iki yüzlü arsızdır,

Şu fani dünyada mecburu yaşar,
Bilerek haram yer çizmeyi aşar,
Yaşlanınca ölüm derdine düşer,
Asmayınca iki ayaklı rezil it ölmez.

Kul hakkı yer yapar hile hurdayı,

Saçları sırmaydı yanaklar aldı,
Gözümde gönlümde hep öyle kaldı,
Uyandım yataktan gözlerim doldu,
Dün gece ben seni rüyamda gördüm.

Kendimi bir ara cennette sandım,